ผลการค้นหา

ทิว* *ทิว *ทิว*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทิว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 73 รายการ

ตาด

น. ชื่อมองโกลเผ่าหนึ่งที่ชอบรบราฆ่าฟันและอพยพเร่ร่อนอยู่เสมอ บางทีก็เรียกว่า ตาดมองโกล, ชื่อภาษาของพวกตาด ใช้พูดกันในดินแดนตั้งแต่ทิวเขาอูราลทางตะวันตกไปจนถึงทิวเขาอัลไตทางตะวันออก.
 พจนานุกรมไทย

วนาสณฑ์,วนาสัณฑ์

น. ราวป่า, แนวป่า, ทิวไม้, ป่าสูง, ป่าดง, พนาสณฑ์ หรือ พนาสัณฑ์ ก็ว่า. (ป. วนสณฺฑ; ส. วน + ขณฺฑ, วน + ษณฺฑ).
 พจนานุกรมไทย

กิ่งและใบของลำต้นที่เกิดเป็นทิวต่อเนื่องกันคล้ายๆกับมงกุฎ ยอดต้นไม้

树冠

[shù guàn]
 คำศัพท์ไทย – จีน

watershed

สันปันน้ำ

N

เขตร่องน้ำที่ศาลโลกตัดสินว่าเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามสันปันน้ำ มีความกว้างเพียง 2-3 เมตรเท่านั้น

สันเขาซึ่งแบ่งน้ำให้ไหลออกเป็นสายๆ ไปลงแม่น้ำที่อยู่แต่ละด้านของสันเขา มักปรากฏเป็นแนวตอนบนสุดของทิวเขา
 EN-TH Dictionary

ตรีทิพ

น. สวรรค์ชั้นดาวดึงส์, สวรรค์ชั้นที่ ๒ หรือชั้นวิเศษสุด, สวรรค์ทั่วไป, เรียก ไตรทิพ หรือ ไตรทิพย์ ก็ได้. (ส. ตฺริทิว).
 พจนานุกรมไทย

ทิพ,ทิพ-

[ทิบ, ทิบพะ-] น. สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก; วัน. (ป., ส. ทิว). ว. เป็นของเทวดา เช่น ทิพสมบัติ. (ป. ทิพฺพ; ส. ทิวฺย).
 พจนานุกรมไทย

ไร ๆ

ว. อาการที่มองเห็นอยู่ไกลลิบ ๆ ไม่ชัด เช่น เห็นทิวไม้อยู่ไร ๆ; เริ่มนึกออกได้เล็กน้อย เช่น เรื่องที่มาปรึกษานึกเห็นทางออกได้ไร ๆ, รำไร ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

Suphan Buri

สุพรรณบุรี

N

ถนนเข้าสู่สุพรรณบุรีนั้นเป็นถนน 4 เลนและมีต้นไม้ปลูกเป็นทิวแถวตลอด 2 ข้างทาง

ชื่อจังหวัดหนึ่งในประเทศไทยอยู่ทางภาคกลาง
 EN-TH Dictionary

attractive

น่ามอง

V

ภูเขาสีน้ำเงินเข้มเป็นทิวยาวด้านหน้า ดูสลับซับซ้อน งดงามและน่ามองอย่างยิ่ง
 EN-TH Dictionary

ทิวทัศน์

[ทิวทัด] น. ลักษณะภูมิประเทศที่ปรากฏเห็นตามธรรมชาติ เช่น ทิวทัศน์ทุ่งนา ทิวทัศน์ป่าเขา ทิวทัศน์ทางทะเล, เรียกภาพเขียนหรือภาพถ่ายจากทิวทัศน์ว่า ภาพทิวทัศน์.
 พจนานุกรมไทย

stable

คอก

N

เด็กชายกำลังมองฝูงเป็ด ฝูงวัวซึ่งกำลังเดินกลับเข้าคอกเป็นทิวแถว

ที่ล้อมขังสัตว์บางชนิด
 EN-TH Dictionary

สันปันน้ำ

น. แนวสันเขาหรือสันเนินซึ่งเป็นแนวเขตแบ่งระหว่างลุ่มน้ำ, สันเขาหรือบริเวณที่สูงซึ่งแบ่งนํ้าให้ไหลไปลงแม่นํ้าลำธารที่อยู่แต่ละด้านของสันเขาหรือบริเวณที่สูงนั้น มักปรากฏเป็นแนวตอนบนสุดของทิวเขาซึ่งแบ่งเขตระหว่างลุ่มนํ้าที่มีทิศทางการไหลตรงข้ามกัน.
 พจนานุกรมไทย