ค้นเจอ 46 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เหม่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข้าฌาน

ก. ทำใจให้สงบตามหลักทางศาสนา, โดยปริยายหมายถึงนั่งหลับหรือนั่งเหม่อใจลอยไม่รับรู้อะไร. (ดู ฌาน).

mad

ไร้สติ

ADJ

บรรดานักโทษนั่งเหม่อมองภายนอกห้องอย่างคนไร้สติ

folks at home

ทางบ้าน

N

เนื่องจากทางบ้านกำลังมีปัญหา ทำให้เด็กดูเหม่อลอยไม่ตั้งใจเรียน

Hang About

Hung About / Hanged About

Hung About / Hanged About

เหม่อลอย, ใช้เวลาอยู่ที่ใดที่หนึ่งโดยไม่มีเป้าหมาย, ละล่องอยู่ใกล้ๆ

prong

ง่าม

N

เขานั่งพิงพนักเก้าอี้นัยน์ตาเหม่ออยู่ที่ควันซิการ์ล่องลอยขึ้นมาจากง่ามนิ้ว

ลักษณะหรือสิ่งที่แยกออกเป็น 2 หรือ 3 เป็นต้น เช่นง่ามไม้ ไม่ง่าม ง่ามมือ สามง่าม

get lost in day-dreams

ทอดอารมณ์

V

หญิงสาวตาคมผมยาวนั่งเหม่อมองทอดอารมณ์ขณะขบวนรถไฟวิ่งผ่าน

ปล่อยใจให้ลอยล่องไปตามความคิด

ความฝันกับความเป็นจริง,ครึ่งหลับครึ่งตื่น,อาการเหม่อลอยรับรู้ไม่เต็มที่,สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

夢うつつ

ゆめうつつ

n

ความฝันกับความเป็นจริง,ครึ่งหลับครึ่งตื่น,อาการเหม่อลอยรับรู้ไม่เต็มที่,สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

夢現

ゆめうつつ

n

inferior

โหล

ADJ

ชายหนุ่มในชุดนักโทษแบบเสื้อคอกลม กางเกงโหลขาสั้น มือเท้ายังตีตรวน นั่งเหม่อมองอย่างคนไร้สติ

โดยปริยายหมายความว่า ถือกันว่ามีคุณภาพต่ำ

ฌาน

[ชาน] น. ภาวะที่จิตสงบแน่วแน่เนื่องมาจากการเพ่งอารมณ์, การเพ่งอารมณ์จนจิตแน่วแน่เป็นสมาธิ, เรียกลักษณะการทำจิตให้สงบตามหลักทางศาสนาว่า เข้าฌาน เช่น พระเข้าฌาน ฤษีเข้าฌาน, โดยปริยายหมายถึงนั่งหลับหรือนั่งเหม่อใจลอยไม่รับรู้อะไร เรียกว่า เข้าฌาน, ฌานนั้นจัดเป็น ๔ ชั้น เรียกชื่อตามลำดับที่ประณีตขึ้นไปกว่ากัน คือ ปฐมฌาน ได้แก่ ฌานที่ ๑ มีองค์ ๕ คือ ยังมีตรึก ซึ่งเรียกว่า วิตก มีตรอง ซึ่งเรียกว่า วิจาร เหมือนอารมณ์แห่งจิตของคนสามัญ มีปีติ คือความอิ่มใจ มีสุข คือความสบายใจอันเกิดแต่วิเวกคือความเงียบ และประกอบด้วยจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งลงไปซึ่งเรียกว่า เอกัคตา, ทุติยฌาน ได้แก่ ฌานที่ ๒ มีองค์ ๓ คือ ละวิตกวิจารเสียได้ คงอยู่แต่ปีติและสุขอันเกิดแต่สมาธิกับเอกัคตา, ตติยฌาน ได้แก่ ฌานที่ ๓ มีองค์ ๒ คือ ละปีติเสียได้ คงอยู่แต่สุขกับเอกัคตา, จตุตถฌาน ได้แก่ ฌานที่ ๔ มีองค์ ๒ เหมือนกัน ละสุขเสียได้กลายเป็นอุเบกขาคือเฉย ๆ กับเอกัคตา, ฌานทั้ง ๔ นี้จัดเป็นรูปฌาน เป็นรูปสมาบัติ มีรูปธรรมเป็นอารมณ์ สงเคราะห์เข้าในรูปาวจรภูมิ. (ป.; ส. ธฺยาน).