ค้นเจอ 49 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เถาวัลย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ย่านทราย

น. ชื่อเถาวัลย์ป่าชนิดหนึ่ง มีใบใหญ่, ย่างทราย ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).

wistaria

ไม้เลื้อยจำพวก Wisteria, เถาวัลย์ที่มีดอกหลายสีมีต้นกำเนิดแถบอเมริกาเหนือและเอเชีย

N

wisteria

ไม้เลื้อยจำพวก Wisteria, เถาวัลย์ที่มีดอกหลายสีมีต้นกำเนิดแถบอเมริกาเหนือและเอเชีย

N

ชื่อเถาวัลย์กาฝากชนิดหนึ่งที่ชอบเกาะตามต้นหยางหรือต้นหลิว

槲寄生

[hú jì shēng]

สุมทุม

น. ที่ซึ่งมีต้นไม้หรือเถาวัลย์ปกคลุมให้ร่มครึ้ม, มักใช้เข้าคู่กับคำ พุ่มไม้ เป็น สุมทุมพุ่มไม้.

basketwork

สิ่งจักสาน

N

เถาวัลย์และปอเป็นผลิตผลจากป่าที่นำมาใช้เป็นเครื่องผูกมัดหรือทำสิ่งจักสาน

เครื่องใช้ที่ทำมาจากการสาน

scaffold

ร่างร้าน

N

แต่ก่อนมาเถาวัลย์ และปอมีความสำคัญในการก่อสร้างบ้านเรือน ผูกร่างร้าน และมัดสิ่งของ

โครงร่างที่ทำด้วยไม้หรือโลหะ สำหรับนั่งหรือปีนป่ายในการก่อสร้างสิ่งสูงๆ

1.กล้าของพืช, กล้าไม้ 2.เครือหรือเถาของพืชเถาวัลย์ 3.กล้า, ลูกพันธุ์

秧子

[yāng zǐ]

twist (a rope)

ตีเกลียว

V

เถาวัลย์บางชนิดมีความแข็งแรงและทนทาน นำมาตีเกลียวเป็นเชือกผูกล่ามสัตว์ได้

หมุนบิดให้เชือกเขม็งขึ้น

พัน

ก. วนรอบด้วยสิ่งที่เป็นเส้นสายหรือสิ่งที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น พันคอ พันแผล เถาวัลย์พันกิ่งไม้, ม้วน เช่น พันไหมพรม, รัดโดยรอบ เช่น พันแข้ง, เกี่ยวกันไปมา, เกี่ยวกันยุ่งเหยิง, เช่น ด้ายพันกัน.

วัลลี

เถาวัลย์ เครือเถา ไม้เถา (ป.ส.) อย่างว่า เล็งฟากฟ้าคือนาคลายวัลลิ์ ลางตัวแปรม่ายเมียงเมิลซ้าย ชะพึบพร้อมคุชสิงห์ฉันย่าง บางเคี่ยนย้ายดูดั่งกินรอน (ฮุ่ง)..

วัน - ลี

ฟาก

น. ลำไม้ไผ่เป็นต้นที่ผ่าแล้วสับให้แตกออกเป็นอันเล็ก ๆ แต่ไม่ขาดจากกัน แล้วแบคว่ำออกเป็นแผ่น โดยมากใช้ปูเป็นพื้นเรือน เรียกว่า ฟากสับ, ส่วนที่ทำเป็นซี่แล้วใช้หวายหรือเถาวัลย์ถักให้ติดกันเป็นผืน เรียกว่าฟากซี่ หรือ ซี่ฟาก.