ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ซึ่งลำบากใจ, ซึ่งอับอาย, ซึ่งกระดากอาย, ซึ่งขัดเขิน, ซึ่งเก้อเขิน
ADJ
ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย.
ว. วางหน้าไม่สนิทเพราะกระดากอายเนื่องจากถูกจับผิดได้เป็นต้น.
น. หน้าเต็มไปด้วยเลือดฝาดเพราะความกระดากอายหรือโกรธเป็นต้น.
ศีลธรรม, จรรยา, ความลังเลใจ, ความกระดากใจ, ความคำนึงถึงศีลธรรมจรรยา
N
ว. สะดวกปาก, โดยไม่กระดากปาก, (ใช้แก่กริยาพูด).
น. ความกระดาก, ความละอายใจ, มักใช้ในประโยคปฏิเสธว่า ไม่มียางอาย.
ถนัดปาก
ADV
ผมพูดได้ถนัดปากเลยว่าผมไม่รู้เรื่องจริงๆ
โดยไม่กระดากปาก (มักใช้กับกริยาพูด)
V
จุลลาทำหน้าเมื่อย ครั้นจะเถียงเสียงแข็งก็ไม่ถนัดปาก
ไม่กระดากปาก (มักใช้กับกริยาพูด)
ก. อาการที่ทำโดยไม่สนิทใจหรือไม่สะดวกใจเพราะกระดากอายเป็นต้น.
ก. (โบ) กระดาก เช่น หมางกัน คือ กระดากกัน หมางหน้า คือ กระดากหน้า, อาการที่ห่างเหินกันเพราะขุ่นเคืองใจหรือผิดใจกันเป็นต้น เช่น คนคู่นี้แต่ก่อนก็ดูสนิทสนมกันดี แต่เดี๋ยวนี้ดูเขาหมางกันไป, หมาง ๆ ก็ว่า, มักใช้เข้าคู่กับคำอื่น เช่น บาดหมาง หมองหมาง หมางใจ.
เขิน
เจ้าสาวเขินเจ้าบ่าวเมื่อเพื่อนๆ ขอร้องให้หอมแก้ม
วางหน้าไม่สนิทหรือเข้ากันไม่สนิทเพราะรู้สึกกระดากอาย