ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
记叙文
[jì xù wén ]
การประพันธ์แบบหนึ่งในศตวรรษที่ 16 และ 17 ที่มีการใช้โวหารแบบต่างๆ มากเกินไป
N
ฝีปาก
มิเพียงแต่ ฝีปาก ดี ที่ทำให้เขาได้แจ้งเกิด หากบวกความรู้ ความฉลาดหลักแหลม ไหวพริบในการเดินบนถนนสายนี้
คารมของผู้กล่าว, โวหารในการเจรจา
กัปปิยโวหาร
สาธุชนพึงใช้กัปปิยโวหารกับภิกษุสงฆ์
โวหารที่ควรแก่ภิกษุ
การใช้อุปมาอุปมัย, ถ้อยคำสำนวนโวหาร, ความเปรียบ
ก. พูดใช้สำนวนโวหารเป็นเชิงอวดฉลาด.
น. ศิลปะในการใช้ถ้อยคำสำนวนโวหารให้ประทับใจ. (อ. rhetoric).
วาทศิลป์
งานนี้ขึ้นอยู่กับวาทะ
รู้จักใช้ถ้อยคำสำนวนโวหารให้ประทับใจ
เขาได้ชื่อว่าเป็นนักการทูตลิ้นทอง มีวาทศิลป์อันเยี่ยมยอด
ศิลปะการใช้ถ้อยคำสำนวนโวหารให้ประทับใจ
เจ้าถ้อยหมอความ
ผมเองไม่นึกอยากเป็นเจ้าถ้อยหมอความเท่าไรนัก แต่เรียนเผื่อเหลือเผื่อขาดเอาไว้เท่านั้นเอง
ผู้มักใช้โวหารพลิกแพลงไปในทางกฎหมาย
文体
ぶんたい
n
เพลงช้าที่มีใจความบรรยายถึงความรัก, เพลง, โคลงที่มีใจความเป็นบรรยายโวหาร