ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
啸
[xiào]
ว. เสียงของแข็ง ๆ กระทบกัน; ทันที เช่น หยุดกึก; (กลอน) ดังก้อง เช่น กึกฟ้าหล้าหล่มธรณี. (สมุทรโฆษ).
เสือโคร่ง
N
เสือโคร่งเบิกตาโพลง อ้าปากคำรามเสียงดังก้อง
ชื่อพันธุ์เสือขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ขนสีน้ำตาล มีลายพาดกลอน
รื่นเริง
ADJ
เสียงเฉลิมฉลองอันรื่นเริงก้องกังวานไปทั่วอำเภอในวันสงกรานต์
ที่สนุกสนานเบิกบานใจ, ที่เพลิดเพลิน
เสียงสรรเสริญอันกึกก้อง
ก้อง-กิ-ดา-กอน
หายใจเสียงดังในลำคอเมื่อเวลานอนหลับ เรียก กรน อย่างว่า ฟังยินเสียงกรนก้องคุงบนคีคื่น (กา) เมื่อนั้นยักษ์ใหญ่ฮู้นางเคียดคุงใจ มันก็โลมนางหลับแค่ปรางค์ดอมน้อง ฟังยินเสียงกรนก้องพระมุณเทียรทีโทด คือคู่กุญชราชฮ้องเสียงก้องคั่งบน แท้แล้ว (สังข์).
กรน
สาปแช่ง
V
ชาวบ้านสาปแช่งเธอและครอบครัวของเธอ คำทุกคำยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ
ด่าว่าร้ายให้เป็นไปต่างๆ ในทางที่ไม่ดี
ก. รู้สึกเย็นเยือกเข้าหัวใจ ทำให้ครั่นคร้าม หรือหวั่นกลัวจนตัวสั่น เช่น เห็นไฟไหม้แล้วสะท้าน, หนาวสั่น เช่น หนาวสะท้านเหมือนจะเป็นไข้ หนาวสะท้านเพราะเดินกรำฝนมาหลายชั่วโมง, มักใช้เข้าคู่กับคำ สะทก เป็น สะทกสะท้าน; ดังลั่น, ดังก้อง, สั่นสะเทือน, เช่น เสียงปืนใหญ่ดังสะท้านก้องไปทั้งกรุง.
อโฆษะ
เวลาออกเสียงพยัญชนะโฆษะเส้นเสียงจะสั่นตลอดเวลา
เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่พยัญชนะตัวที่ 1, 2 ของวรรค และ ศ ษ ส
震古烁今
[zhèn gǔ shuò jīn]
ลองไน
เด็กๆ ไล่จับเอาตัวลองไนมาใส่กระป๋องไว้ดูเล่น
จักจั่นขนาดใหญ่ที่มีลำตัว และปีกสีฉูดฉาด มีอวัยวะทำเสียง ซึ่งเสียงจะเป็นเสียงห้าว ก้องกังวานได้ยินไปไกลๆ
เสียงหัวเราะ
เสียงหัวเราะของเชิดสดใสร่าเริงและก้องกังวาน ราวกับเสียงหวูดรถไฟที่ล่องลอยมากับสายลม