คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ก้อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 167 รายการ

1. (คน) เป่าปาก, 2. (สัตว์ร้าย) แผดเสียงก้อง, คำราม

[xiào]

กึก

ว. เสียงของแข็ง ๆ กระทบกัน; ทันที เช่น หยุดกึก; (กลอน) ดังก้อง เช่น กึกฟ้าหล้าหล่มธรณี. (สมุทรโฆษ).

Bengal tiger

เสือโคร่ง

N

เสือโคร่งเบิกตาโพลง อ้าปากคำรามเสียงดังก้อง

ชื่อพันธุ์เสือขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ขนสีน้ำตาล มีลายพาดกลอน

joyful

รื่นเริง

ADJ

เสียงเฉลิมฉลองอันรื่นเริงก้องกังวานไปทั่วอำเภอในวันสงกรานต์

ที่สนุกสนานเบิกบานใจ, ที่เพลิดเพลิน

ก้องกิดากร

เสียงสรรเสริญอันกึกก้อง

ก้อง-กิ-ดา-กอน

กรน

หายใจเสียงดังในลำคอเมื่อเวลานอนหลับ เรียก กรน อย่างว่า ฟังยินเสียงกรนก้องคุงบนคีคื่น (กา) เมื่อนั้นยักษ์ใหญ่ฮู้นางเคียดคุงใจ มันก็โลมนางหลับแค่ปรางค์ดอมน้อง ฟังยินเสียงกรนก้องพระมุณเทียรทีโทด คือคู่กุญชราชฮ้องเสียงก้องคั่งบน แท้แล้ว (สังข์).

กรน

curse

สาปแช่ง

V

ชาวบ้านสาปแช่งเธอและครอบครัวของเธอ คำทุกคำยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ

ด่าว่าร้ายให้เป็นไปต่างๆ ในทางที่ไม่ดี

สะท้าน

ก. รู้สึกเย็นเยือกเข้าหัวใจ ทำให้ครั่นคร้าม หรือหวั่นกลัวจนตัวสั่น เช่น เห็นไฟไหม้แล้วสะท้าน, หนาวสั่น เช่น หนาวสะท้านเหมือนจะเป็นไข้ หนาวสะท้านเพราะเดินกรำฝนมาหลายชั่วโมง, มักใช้เข้าคู่กับคำ สะทก เป็น สะทกสะท้าน; ดังลั่น, ดังก้อง, สั่นสะเทือน, เช่น เสียงปืนใหญ่ดังสะท้านก้องไปทั้งกรุง.

voiceless

อโฆษะ

ADJ

เวลาออกเสียงพยัญชนะโฆษะเส้นเสียงจะสั่นตลอดเวลา

เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่พยัญชนะตัวที่ 1, 2 ของวรรค และ ศ ษ ส

คุณูปการอันยิ่งใหญ่ที่ดังเกริกก้องสั่นสะเทือนคนโบราณ และรุ่งโรจน์โชติช่วงมาจนยุคปัจจุบัน

震古烁今

[zhèn gǔ shuò jīn]

cicada

ลองไน

N

เด็กๆ ไล่จับเอาตัวลองไนมาใส่กระป๋องไว้ดูเล่น

จักจั่นขนาดใหญ่ที่มีลำตัว และปีกสีฉูดฉาด มีอวัยวะทำเสียง ซึ่งเสียงจะเป็นเสียงห้าว ก้องกังวานได้ยินไปไกลๆ

laugh

เสียงหัวเราะ

N

เสียงหัวเราะของเชิดสดใสร่าเริงและก้องกังวาน ราวกับเสียงหวูดรถไฟที่ล่องลอยมากับสายลม