ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
龇牙咧嘴
[zī yá liě zuǐ]
น. ลักษณะที่เป็นเองอย่างนั้นตามธรรมชาติ (ใช้แก่รูปร่างหน้าตาของคน) เช่น หน้าตาสวยหรือไม่สวยก็เป็นเรื่องของรูปธรรมนามธรรม.
คนหน้าตาคล้ายคลึงกัน (คำโบราณ), สิ่งที่คล้ายคลึงกัน
N
ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).
ก. แสดงกิริยาอาการทางหน้าตา เช่น ทำหน้าทำตาล้อหลอก.
(สำ) ว. มีรูปร่างหน้าตาดีพอจะอวดเขาได้.
ว. คล้าย, เกือบจะเหมือน, เช่น หน้าตาละม้ายไปทางแม่.
หน้าตาดูใจดีมีเมตตาแต่ใจคอดุร้ายโหดเหี้ยม
ถอดแบบ
V
หน้าตาเขาถอดแบบมาจากพ่อ
เหมือนต้นแบบ
ดวงใจ
หน้าตาคือหน้าต่างของดวงใจ
หน้าบึ้ง
เจ้าบ่าวเจ้าสาวจะต้องยิ้มแย้มแจ่มใสวันชื่นคืนสุขนี่มาทำหน้าบึ้งไม่เข้ากับบรรยากาศ
หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส
หน้าเหี้ยม
ADJ
เฒ่าหน้าเหี้ยมยังคงยืนเงียบกริบ
หน้าตาแข็งกระด้าง