ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ประทุษฏ์,ประทุษฐ์, ประทุษ, tilt, cover, load, ประทุก, ประทุฐ
ประทุษร้าย
V
เขาถูกประทุษร้ายจากน้ำมือของพวกผู้ร้าย
[ปฺระทุด] ก. ทำร้าย, ทำชั่ว, ทำเลวทราม, ทำผิด, เบียดเบียน. (ส.).
ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).
[ปฺระทุดตะจิด, ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.
[ปฺระทุดสะ-] ก. ทำให้บาดเจ็บ เช่น ประทุษร้ายร่างกาย, ทำให้เสียหาย เช่น ประทุษร้ายทรัพย์สิน; (กฎ) ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ.
ปฺระ-ทุด
ปฺระ-ทุด-ตะ-จิด
ปฺระ-ทุด-ถะ-จิด
ปฺระ-ทุด-สะ-ร้าย
戕
[qiāng]
逼害
[bī hài]
伤害
[shāng hài]