ค้นเจอ 18 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประทุษ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

injure

ประทุษร้าย

V

เขาถูกประทุษร้ายจากน้ำมือของพวกผู้ร้าย

ประทุษ

[ปฺระทุด] ก. ทำร้าย, ทำชั่ว, ทำเลวทราม, ทำผิด, เบียดเบียน. (ส.).

ประทุษฏ์,ประทุษฐ์

ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).

ประทุษฏจิต,ประทุษฐจิต

[ปฺระทุดตะจิด, ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

ประทุษร้าย

[ปฺระทุดสะ-] ก. ทำให้บาดเจ็บ เช่น ประทุษร้ายร่างกาย, ทำให้เสียหาย เช่น ประทุษร้ายทรัพย์สิน; (กฎ) ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ.

ประทุษ

ปฺระ-ทุด

ประทุษฏจิต

ปฺระ-ทุด-ตะ-จิด

ประทุษฐจิต

ปฺระ-ทุด-ถะ-จิด

ประทุษร้าย

ปฺระ-ทุด-สะ-ร้าย

ประทุษร้ายชีวิต, ฆ่า, สังหาร

[qiāng]

ประทุษ

逼害

[bī hài]

ประทุษ

伤害

[shāng hài]