ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เกส
เกศ
ผม
N
ชาวซิกข์เชื่อกันว่า เกศหรือผมแสดงถึงความเป็นนักบวชและผู้ทรงคุณธรรม
ขนที่อยู่บนศีรษะ โดยปกติเป็นเส้นยาว
ขณะนั่งสูบยาอยู่ริมฝั่งก็มองเห็นเกศพระพุทธรูปโผล่ขึ้นปริ่มน้ำ
เกศา
พระเจ้าสิงหราชอัญเชิญพระทันตธาตุลงเรือกำปั่นหนีไปลังกา โดยซ่อนพระทันตธาตุไว้ในเกศาของพระนางเหมชาลา
พระเกศาของสมเด็จวัดบางขุนพรหม (วัดใหม่อมตรส) พิมพ์ทรงเจดีย์คล้ายปลีกล้วย
ร่มเกศ
ผู้ป้องกันความเดือดร้อน
[เกด, เกดสะ-] (แบบ) น. ผม, ในบทกลอนใช้หมายถึง หัว ก็มี เช่น ก้มเกศ.
น. ผม (มักใช้ทางศาสนา) เช่น พระเกศธาตุ หมายถึง พระเกศาของพระพุทธเจ้า.
[-สบ, เกสะวะ] ว. ผู้มีผมงาม, ใช้เป็นนามของพระนารายณ์หรือพระกฤษณะซึ่งเป็นอวตารปางหนึ่งของพระนารายณ์. (ส.).
(กลอน) น. หัว; ผม.
ก. ตัดจุก, โกนจุก, (ใช้เฉพาะเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า).
น. นางผู้มีผมงาม เช่น โฉมแก้วเกศินีนาฏ. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส.).