รวมสุภาษิตไทย 200 คำ ที่ใช้บ่อย พร้อมความหมาย
สุภาษิตไทย คือ ถ้อยคำที่เป็นคติสอนใจ บอกว่าควรทำหรือไม่ควรทำ หน้านี้รวม สุภาษิตไทย 200 คำที่ใช้บ่อย พร้อมความหมายเข้าใจง่าย จัดเป็นชุดให้เลือกอ่าน พิมพ์ในช่องค้นหาเพื่อหาสุภาษิตที่ต้องการได้ทันที
อยากดูสุภาษิตทั้งหมดเรียงตามตัวอักษร ก ถึง ฮ ดูที่ ตารางสุภาษิตไทย ก-ฮ · เทียบกับ สำนวนไทย และ คำพังเพย หรือกลับสู่ หน้าหลักสุภาษิตไทย
ไม่พบสุภาษิตที่ตรงกับการค้นหา ลองเปลี่ยนคำค้น
50 สุภาษิตแรก ที่ใช้บ่อยที่สุด
| ลำดับ | สุภาษิต | ความหมาย |
|---|---|---|
| 1 | ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง | การแต่งกายและการดูแลตัวเองช่วยเสริมบุคลิกภาพ |
| 2 | เข้าตามตรอก ออกตามประตู | ทำสิ่งใดให้ถูกต้องตามขั้นตอน ตามธรรมเนียมประเพณี |
| 3 | เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม | เมื่อไปอยู่ที่ใด ต้องปรับตัวให้เข้ากับสังคมที่นั่น |
| 4 | คนล้มอย่าข้าม | เห็นคนตกต่ำควรช่วยเหลือ อย่าซ้ำเติม |
| 5 | ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด | มีความรู้มากแต่ไม่รู้จักนำมาใช้ ก็ไม่ช่วยอะไร |
| 6 | ฆ่าควายอย่าเสียดายพริก | ทำสิ่งใหญ่อย่าตระหนี่กับสิ่งเล็ก ทุ่มสุดตัว |
| 7 | ชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหน | ชีวิตคนมีขึ้นมีลง ดีบ้างร้ายบ้างเป็นธรรมดา |
| 8 | ชาติเสือต้องไว้ลาย ชาติชายต้องไว้ชื่อ | ผู้ดีต้องรักษาเกียรติศักดิ์ของตน |
| 9 | ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน | ความซื่อสัตย์อยู่ได้นาน ความคดโกงอยู่ได้ไม่ยืน |
| 10 | ดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่ | จะเลือกคนต้องดูที่ต้นตระกูล จะรู้นิสัยลูกให้ดูแม่ |
| 11 | ตักน้ำใส่กะโหลก ชะโงกดูเงา | รู้จักประเมินฐานะตน อย่าทะเยอทะยานเกินตัว |
| 12 | ถี่ลอดตาช้าง ห่างลอดตาเล็น | เล็กน้อยช่างสังเกต ใหญ่ๆ มองข้าม |
| 13 | ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว | กรรมตามผล การกระทำใดย่อมส่งผลแบบนั้น |
| 14 | ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม | ผู้ทำดี ทำตามธรรม ย่อมได้รับการปกป้องจากธรรม |
| 15 | น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า | ทุกชีวิตต้องพึ่งพากันและกัน |
| 16 | บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น | ทำสิ่งใดให้ละมุนละม่อม ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน |
| 17 | ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามใจผู้นอน | ทำสิ่งใดให้ผู้อื่น ควรถามใจเขาก่อน |
| 18 | ฝนทั่งให้เป็นเข็ม | ทำสิ่งยากให้สำเร็จด้วยความเพียร |
| 19 | รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี | การอบรมสั่งสอนด้วยความรักจริง |
| 20 | สิบปากว่า ไม่เท่าตาเห็น | ฟังคนพูดสิบครั้งไม่เท่าเห็นด้วยตา |
| 21 | เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย | ไม่ยอมเสียน้อย ภายหลังต้องเสียมาก |
| 22 | กตัญญูเป็นเครื่องหมายคนดี | คนที่กตัญญูต่อพ่อแม่ ครู และผู้มีพระคุณคือคนดี |
| 23 | กตเวทีไม่มีในใจคนพาล | คนชั่วไม่รู้สำนึกบุญคุณผู้อื่น |
| 24 | กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง | ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผลกรรมตามทัน |
| 25 | กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว | สิ่งใหญ่ต้องใช้เวลา อย่ารีบร้อน |
| 26 | กลับใจเสมือนเกิดใหม่ | การเลิกชั่วทำดีเหมือนได้ชีวิตใหม่ |
| 27 | กลัวบาปรู้คุณคน | คนดีย่อมเกรงกลัวบาปและรู้สำนึกบุญคุณผู้อื่น |
| 28 | กลัวให้ถูกท่า กล้าให้ถูกที่ ดีให้ถูกทาง | ทำสิ่งใดให้รู้จักประมาณกาล โอกาส และวิธีที่เหมาะสม |
| 29 | กล้าคิดกล้าทำ | ผู้กล้าคิดและลงมือทำ ย่อมประสบความสำเร็จ |
| 30 | กว่าจะรู้ก็เย็นเสียแล้ว | เมื่อรู้ตัวก็สายเกินแก้ ควรรีบรู้รีบทำ |
| 31 | กันดีกว่าแก้ | ป้องกันไว้ก่อนดีกว่าตามแก้ไขภายหลัง |
| 32 | การกระทำสำคัญกว่าคำพูด | การลงมือทำมีค่ามากกว่าการพูดเฉยๆ |
| 33 | การพูดเป็นเงิน การนิ่งเป็นทอง | พูดดีมีค่า แต่รู้จักนิ่งยิ่งมีค่ากว่า |
| 34 | การรู้จักตัวเองเป็นปัญญาสูงสุด | ผู้รู้จักตนคือผู้มีปัญญาสูงสุด |
| 35 | การเริ่มต้นที่ดีคือชัยชนะครึ่งหนึ่ง | เริ่มต้นดี ครึ่งทางไปสู่ความสำเร็จแล้ว |
| 36 | การเรียนไม่มีที่สิ้นสุด | ความรู้มีเสมอ ต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต |
| 37 | การให้คือการรับ | การเอื้อเฟื้อผู้อื่นเป็นการสร้างกุศลและความสุขให้ตัวเอง |
| 38 | เกลือเป็นหนอน | คนใกล้ตัวกลายเป็นผู้ทรยศ เตือนให้ระวังคนใน |
| 39 | ขยันคือกุญแจสู่ความสำเร็จ | ความเพียรพยายามนำไปสู่ความสำเร็จ |
| 40 | ขยันต้นขี้เกียจปลาย | เริ่มต้นมุ่งมั่นแต่ไม่ยืนยาว ทำสิ่งใดต้องสม่ำเสมอ |
| 41 | ของฟรีไม่มีในโลก | ทุกอย่างมีต้นทุน อย่าหวังของฟรี |
| 42 | ขันติ ธีรัสสะ ลังการะ | ความอดทนเป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์ |
| 43 | ขันติเป็นตบะอย่างยิ่ง | ความอดทนเป็นการบำเพ็ญตบะที่ยอดเยี่ยม (พุทธสุภาษิต) |
| 44 | ขับลำนำตามทำนอง | ทำสิ่งใดให้สอดคล้องกับสถานการณ์และสภาพแวดล้อม |
| 45 | ขาดทุนคือกำไร | การให้และเสียสละบางอย่างอาจได้ผลตอบแทนทางใจที่ยิ่งใหญ่ (พระบรมราโชวาท ร.9) |
| 46 | เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า ได้หน้าอย่าลืมหลัง | เตรียมพร้อมเสมอ และอย่าลืมที่มาของตน |
| 47 | คนที่ไม่เคยล้มเหลว คือคนที่ไม่เคยทำอะไร | ความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ |
| 48 | คนพาลอย่าได้คบ | หลีกหนีจากคนชั่ว เลือกคบคนดี (มงคล 38) |
| 49 | คนสามขามีปัญญาหาไว้ ทักที่ไหนหลักแหลม คำจงจำเอา | ผู้มีปัญญาสูงรู้ทุกหนแห่ง พึงเรียนรู้และจดจำ |
| 50 | คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย | เพื่อนแท้จะเสียสละเพื่อกัน คนเลวจะหนีเอาตัวรอด |
สุภาษิต ลำดับ 51 ถึง 100
| ลำดับ | สุภาษิต | ความหมาย |
|---|---|---|
| 51 | คบบัณฑิตเหมือนคบของหอม | คบคนดีจะติดความดี เหมือนกลิ่นหอมติดตัว |
| 52 | ครูคือผู้ให้แสงสว่างทางปัญญา | ครูเป็นผู้นำพาความรู้และความสว่างให้ศิษย์ |
| 53 | ความซื่อสัตย์เป็นนโยบายที่ดีที่สุด | ซื่อสัตย์ต่อตัวเองและผู้อื่นเป็นทางที่ดีที่สุด |
| 54 | ความดีเอาชนะความชั่ว | ทำดีย่อมชนะทำชั่วในที่สุด |
| 55 | ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น | หากใครมีความเพียรพยายาม ที่ใดความสำเร็จก็อยู่ที่นั่น |
| 56 | ความสามัคคีคือพลัง | การรวมตัวกันแน่นแฟ้นเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ |
| 57 | ความสุขที่แท้จริงคือความสงบใจ | สุขแท้อยู่ที่ใจสงบ ไม่ใช่ที่ทรัพย์สมบัติภายนอก |
| 58 | ความอดทนคือบ่อเกิดแห่งความสำเร็จ | ผู้อดทนได้ ย่อมประสบความสำเร็จในที่สุด |
| 59 | ความโกรธมีโทษมาก | คนโกรธมักทำผิด ระงับโทสะคือทางสว่าง (พุทธสุภาษิต) |
| 60 | ฆราวาสคับแคบเป็นทางมาแห่งธุลี | ชีวิตทางโลกเต็มไปด้วยข้อจำกัดและสิ่งรบกวน (พุทธสุภาษิต) |
| 61 | เงินทองหาง่าย มิตรแท้หายาก | หาเงินทองได้ไม่ยาก แต่หามิตรแท้ยากกว่ามาก |
| 62 | เงินทองเป็นของนอกกาย | ทรัพย์สมบัติเป็นของชั่วคราว ความดีต่างหากที่ติดตัว |
| 63 | เงินไม่มี ปัญญาไม่ฉลาด | คนยากจนมักถูกมองว่าโง่ (สังคมโบราณ เตือนให้พัฒนาตน) |
| 64 | เงียบเป็นเป่าสาก | เงียบกริบ ไม่มีเสียงใดเลย |
| 65 | จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย | ทำดีได้ แต่อย่าโดดเด่นเกินไป มิฉะนั้นจะมีศัตรู |
| 66 | จงรักษาความดีของตนยิ่งกว่าเกลือ | ความดีคือทรัพย์ที่ต้องรักษายิ่งกว่าสิ่งใด |
| 67 | จงเตือนตนของตนให้พ้นผิด | ผู้ฉลาดเตือนตัวเองก่อนเตือนผู้อื่น (โคลงโลกนิติ) |
| 68 | จิตที่ฝึกดีแล้วนำสุขมาให้ | จิตที่ฝึกฝนแล้วจะให้ความสุขที่แท้จริง (พุทธสุภาษิต) |
| 69 | จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว | จิตใจสำคัญกว่าร่างกาย จิตคิดอย่างไรกายทำตามนั้น |
| 70 | เจ้าตำราต้องว่าตามตำรา | ผู้รู้ต้องยึดถือหลักวิชาให้ถูกต้อง |
| 71 | ใจเขาใจเรา | คิดถึงใจคนอื่นเหมือนใจเรา |
| 72 | ฉลาดน้อยใหญ่ไม่ทันใจ | คนฉลาดน้อยมักทำการไม่ทันใจคนอื่น |
| 73 | ฉลาดสุดแสนก็ผิดพลาดได้ | แม้คนฉลาดก็ผิดพลาดได้ ไม่มีใครสมบูรณ์ |
| 74 | ฉันทะเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา | ความพอใจในงานนำมาซึ่งความรู้และความสำเร็จ (พุทธสุภาษิต) |
| 75 | ชนะมารภายในใจสำคัญที่สุด | กิเลสในใจคือศัตรูที่ต้องเอาชนะ |
| 76 | ชนะใจตัวเองคือชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ | การชนะกิเลสในใจตัวเองยากกว่าชนะศัตรูภายนอก (พุทธสุภาษิต) |
| 77 | ชอบธรรมคือความสุขที่แท้ | การประพฤติชอบนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง |
| 78 | ชีวิตคือการเดินทาง | ชีวิตเป็นการเรียนรู้และเดินทางไม่หยุดนิ่ง |
| 79 | ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม | ค่อยๆ ทำอย่างปราณีต ผลงานจะออกมาดี |
| 80 | ซื่อสัตย์เป็นสมบัติของผู้ดี | ความซื่อสัตย์เป็นคุณสมบัติของคนดี |
| 81 | ซื้อง่ายขายคล่อง | ค้าขายซื่อตรงทำให้ลูกค้าเชื่อใจ ค้าได้ยืนยาว |
| 82 | ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว | ดีหรือชั่วขึ้นกับการกระทำของตน |
| 83 | ดีชั่วเป็นไปตามกรรม | ผลของการกระทำเป็นไปตามเหตุที่ทำไว้ |
| 84 | ดูคนให้ดูที่ใจ | การประเมินคนต้องดูที่ความคิดจิตใจ ไม่ใช่หน้าตา |
| 85 | เดินทางสายกลางคือทางพ้นทุกข์ | การไม่สุดโต่งทั้งสองด้านนำพ้นทุกข์ (พุทธสุภาษิต) |
| 86 | เด็กดีศรีพระศาสนา | เด็กที่ประพฤติดีเป็นเกียรติแก่ศาสนา |
| 87 | เด็กไม่เคารพผู้ใหญ่ จะไม่เจริญ | การให้เกียรติผู้อาวุโสเป็นมงคลแก่ชีวิต |
| 88 | ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน | พึ่งตัวเองก่อน อย่ารอผู้อื่น (อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ) |
| 89 | ตปะคือเครื่องเผาผลาญกิเลส | ความเพียรเพื่อขจัดกิเลสคือทางสว่าง (พุทธสุภาษิต) |
| 90 | ตักบาตรอย่าถามพระ | ทำบุญทำกุศลโดยไม่หวังผลตอบแทน |
| 91 | ตัดบัวยังเหลือใย | ตัดความสัมพันธ์ไม่ขาดทันที ยังมีเยื่อใยกัน |
| 92 | ตั้งใจเรียนจะเจริญทันใจ | ผู้ตั้งใจเรียนย่อมก้าวหน้ารวดเร็ว |
| 93 | ตามใจปากลำบากท้อง ตามใจท้องลำบากใจ | การเอาแต่ใจปากกับท้องอาจนำความเดือดร้อนใจมา |
| 94 | ตื่นรู้สู่อิสรภาพ | การรู้แจ้งในธรรมนำพาสู่อิสรภาพจากทุกข์ |
| 95 | เตือนสติเสมอเป็นเครื่องเตือนใจ | การมีสติเป็นปกติช่วยป้องกันความผิดพลาด |
| 96 | ถนนคนเดินก็เดินด้วยตน | ต้องลงมือทำเอง อย่ารอให้ใครพาไป |
| 97 | ถ่อมตนไว้คนรัก ถือศักดิ์ใจคนเกลียด | คนถ่อมตัวมีคนรัก คนหยิ่งโดนเกลียด |
| 98 | ทบทวนคือชัยชนะของผู้เรียน | การทบทวนความรู้ช่วยให้จดจำและประยุกต์ใช้ได้ |
| 99 | ทรัพย์ภายในประเสริฐกว่าทรัพย์ภายนอก | คุณธรรมและปัญญามีค่ากว่าทรัพย์สมบัติ |
| 100 | ทำคุณบูชาโทษ | ทำดีกับคนพาลกลับได้รับโทษ ระวังในการช่วยเหลือ |
สุภาษิต ลำดับ 101 ถึง 200
| ลำดับ | สุภาษิต | ความหมาย |
|---|---|---|
| 101 | ทำดีไม่ต้องอวด | ความดีโดยสุจริตไม่ต้องโฆษณา |
| 102 | ทำตัวให้เป็นน้ำครึ่งแก้ว | เปิดใจรับสิ่งใหม่อยู่เสมอ อย่าคิดว่าตนรู้ทุกอย่าง |
| 103 | ทำเลและจังหวะสำคัญเสมอ | โอกาสและเวลาสำคัญต่อความสำเร็จ |
| 104 | ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ | ความรักนำมาซึ่งความทุกข์ คำสอนพุทธ |
| 105 | ทุกการเริ่มต้นมีจุดสิ้นสุด | ทุกสิ่งมีเกิดและดับเป็นธรรมดา |
| 106 | ทุกข์เกิดจากตัณหา | ความทุกข์มีต้นเหตุจากความอยาก (อริยสัจ) |
| 107 | ธรรมเป็นที่พึ่งของผู้ประพฤติธรรม | ผู้ปฏิบัติธรรมย่อมมีธรรมคุ้มครอง |
| 108 | ธุระไม่ใช่ของตน อย่าไปยุ่ง | เรื่องของคนอื่นอย่าไปก้าวก่าย |
| 109 | นกน้อยทำรังแต่พอตัว | ทำสิ่งใดให้พอประมาณ อย่าทะเยอทะยานเกินกำลัง |
| 110 | นกในมือดีกว่านกในป่า | ของที่อยู่ในมือดีกว่าของที่ยังไม่ได้ |
| 111 | นานวันก็แก่ ใกล้ตายต้องรู้ | เมื่ออายุมากขึ้นต้องเรียนรู้และเตรียมตัวรับวันสุดท้าย |
| 112 | นานาจิตตัง | คนแต่ละคนคิดแต่ละอย่าง ใจคนยากเดา |
| 113 | นิสัยดีคือทรัพย์ติดตัว | นิสัยดีเป็นสมบัติที่อยู่ติดตัวเสมอ |
| 114 | นิ่งเสียตำลึงทอง | การนิ่งเงียบในที่ไม่สมควรพูดมีค่ายิ่ง |
| 115 | บอกหมาเตือนคน ระวังกันเอง | เตือนผู้อื่นก็ต้องระวังตน |
| 116 | บิดามารดาเปรียบเสมือนพระประจำบ้าน | พ่อแม่คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ต้องเคารพและกตัญญู |
| 117 | บุญกุศลคือทรัพย์ที่แท้ | การทำดีคือทรัพย์ที่ติดตัวข้ามภพ |
| 118 | บุญทำกรรมตามทัน | บุญหรือบาปที่ทำไว้ย่อมตามมา |
| 119 | ปฏิบัติธรรมจึงเห็นธรรม | ธรรมะรู้ได้จากการปฏิบัติ ไม่ใช่จากการอ่านเฉยๆ |
| 120 | ประหยัดเป็นยอดเสน่ห์ | การประหยัดเป็นคุณสมบัติที่น่าชื่นชม |
| 121 | ปลายไม้บอกร่ม ไม้บอกใจ | การกระทำเล็กๆ บอกถึงนิสัยที่แท้ของคน |
| 122 | ปลูกมิตรไว้ทุกที่ไป | หาเพื่อนไว้ทุกที่ที่ไปจะมีคนช่วยยามลำบาก |
| 123 | ปัญญาประเสริฐกว่าทรัพย์ | ปัญญามีค่ามากกว่าเงินทอง (พุทธสุภาษิต) |
| 124 | ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หนังสือเป็นตรี ชั่วดีเป็นตรา | การพูดสำคัญที่สุด ระวังคำพูด คุณค่าคนวัดจากการกระทำ |
| 125 | เป็นไม้ค่อยๆ ถาก เป็นเด็กค่อยๆ สอน | การสอนเด็กต้องค่อยเป็นค่อยไป ใจเย็น |
| 126 | ผู้รู้คือผู้นิ่ง | คนรู้จริงมักไม่อวด |
| 127 | ผู้ใดทำดี ผู้นั้นได้ดี | กรรมดีย่อมส่งผลให้คนทำ |
| 128 | เผยอตน ไม่รู้สำเหนียก | หยิ่งทะนงเกินตัว ไม่รู้จักประมาณ |
| 129 | ฝนตกไม่ทั่วฟ้า | ความเมตตาหรือโอกาสไม่ถึงทุกคนเสมอไป |
| 130 | พยายามหลายครั้ง ดีกว่ายอมแพ้ครั้งเดียว | ความล้มเหลวเป็นบทเรียน อย่ายอมแพ้ |
| 131 | พระธรรมคำสอนเป็นแสงสว่างของชีวิต | คำสอนพระพุทธเจ้านำพาชีวิตให้สว่าง |
| 132 | พระพายโบกใบไม้ ใจไหวอย่าเชื่อหู | อย่าตัดสินจากสิ่งที่ได้ยิน พิจารณาให้รอบคอบ |
| 133 | พูดคำเดียวเสียคน พูดสองคำเสียโลก | คำพูดเพียงไม่กี่คำอาจสร้างความเสียหายใหญ่หลวง |
| 134 | พูดดีเป็นเสน่ห์ พูดเก่งเป็นภัย | คำพูดดีดึงดูดใจคน คำพูดเก่งเกินอาจมีภัย |
| 135 | พูดเป็นทอง นิ่งเป็นเงิน | การรู้จักนิ่งบางครั้งดีกว่าพูด |
| 136 | เพียรพยายามชนะทุกอุปสรรค | ความเพียรเป็นสำคัญในการก้าวข้ามอุปสรรค (พุทธสุภาษิต) |
| 137 | เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก | เพื่อนยามสบายมีเยอะ เพื่อนยามทุกข์ยากหายาก |
| 138 | พ่อแม่คือพรหมของลูก | พ่อแม่เปรียบเสมือนพระพรหมที่สร้างชีวิตและคุ้มครองลูก |
| 139 | ฟังหูไว้หู | ฟังข้อมูลแล้วอย่าเชื่อทันที พิจารณาให้รอบคอบ |
| 140 | ไฟไหม้บ้านเรือนรุนแรง แต่ไฟราคะรุนแรงกว่า | กิเลสในใจรุนแรงและทำลายชีวิตมากกว่าไฟกาย (พุทธสุภาษิต) |
| 141 | ฟ้ามีตา ดินมีหู | ทำสิ่งใดให้ระวัง มีคนคอยจับตา |
| 142 | ภัยจากกิเลสร้ายกว่าภัยจากศัตรู | กิเลสในใจเป็นศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด (พุทธสุภาษิต) |
| 143 | ภัยมาจากปาก | คำพูดเป็นที่มาของภัย ระวังคำพูด |
| 144 | มหาสมุทรมิอิ่มด้วยน้ำ คนพาลมิอิ่มด้วยทรัพย์ | คนโลภไม่รู้จักพอเหมือนทะเลที่ไม่อิ่มน้ำ (โคลงโลกนิติ) |
| 145 | มีดสองคมต้องระวังใช้ | เครื่องมือมีคุณก็มีโทษ ใช้ให้เป็น |
| 146 | มีน้อยใช้น้อย ค่อยบรรจง | มีทรัพย์น้อยให้ใช้อย่างประหยัดและบรรจง |
| 147 | มีสติเป็นที่พึ่ง | การมีสติช่วยให้พ้นจากความผิดพลาด |
| 148 | มีเงินเขานับว่าเป็นน้อง มีทองเขานับว่าเป็นพี่ | คนมักเห็นค่ากันที่ทรัพย์สมบัติ |
| 149 | ยอมตนเป็นไม้คานยังดีกว่าเป็นไม้ค้ำ | ยอมรับใช้ผู้อื่นยังดีกว่าทำตัวเป็นปัญหา |
| 150 | ยิ่งสูงยิ่งหนาว | ตำแหน่งยิ่งสูง ความรับผิดชอบและศัตรูยิ่งมาก |
| 151 | รวมกันเราอยู่ แยกกันเราตาย | ความสามัคคีเป็นพลัง แตกแยกย่อมพ่ายแพ้ |
| 152 | รู้จักพอ คือสุขสูงสุด | ความรู้จักพอนำมาซึ่งความสุขที่แท้ (พุทธสุภาษิต) |
| 153 | รู้รักษาตัวรอด เป็นยอดดี | ความฉลาดในการระวังตัวคือคุณธรรมยอดเยี่ยม |
| 154 | รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง | การเข้าใจตนและศัตรูคือกุญแจสู่ชัยชนะ |
| 155 | เรียนผูกต้องเรียนแก้ | เรียนวิธีทำต้องเรียนวิธีแก้ปัญหาด้วย |
| 156 | ลางเนื้อชอบลางยา | คนแต่ละคนมีรสนิยมต่างกัน |
| 157 | ลิ้นไม่มีกระดูก | คำพูดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาง่าย ต้องระวังคำมั่นสัญญา |
| 158 | ลูกรักอยู่หลัง ลูกชังอยู่หน้า | ลูกที่รักให้อยู่ใกล้ตา ลูกที่ไม่รักให้อยู่ไกลตา |
| 159 | โลกย่อมหมุนเวียนไปตามกาลเวลา | ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาล อย่ายึดติด |
| 160 | วัวหายแล้วล้อมคอก | แก้ปัญหาช้าเกินไป เตือนให้ป้องกันแต่เนิ่นๆ |
| 161 | วาจาเป็นนาย ปัญญาเป็นบ่าว | คำพูดและปัญญาต้องสอดประสาน อย่าให้ปากดีกว่าใจ |
| 162 | วิริยะอย่างยิ่งใหญ่ ย่อมชนะทุกข์ได้ | ความเพียรยิ่งใหญ่นำพ้นทุกข์ (พุทธสุภาษิต) |
| 163 | เวลาและวารีไม่เคยคอยใคร | กาลเวลาและสายน้ำไม่หยุดรอใคร ต้องรีบฉวยโอกาส |
| 164 | ว่ายากสอนยาก | คนดื้อรั้น ไม่ยอมรับคำสอน |
| 165 | ศิษย์มีครู | ผู้มีครูสอน ย่อมมีพื้นฐานและที่มา |
| 166 | ศีลเป็นเครื่องประดับของชีวิต | การถือศีลทำให้ชีวิตงดงาม (พุทธสุภาษิต) |
| 167 | สติคืออาวุธชนะกิเลส | การมีสติช่วยให้ชนะกิเลสในใจ |
| 168 | สามัคคีคือพลัง | ความสามัคคีในหมู่คณะคือพลังที่ยิ่งใหญ่ |
| 169 | สิบเบี้ยใกล้มือ | มีของน้อยอยู่ใกล้ดีกว่าของมากที่ไกล |
| 170 | สิ่งที่ไม่รู้คือสิ่งที่ต้องเรียนรู้ | การยอมรับความไม่รู้คือจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ |
| 171 | สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีการเกิด สิ่งนั้นย่อมมีการดับ | ทุกสิ่งที่เกิดต้องดับเป็นสภาพธรรมดา (พุทธสุภาษิต) |
| 172 | สุขจะถึง ทุกข์ก็ผ่าน | ทุกข์และสุขเป็นของชั่วคราว ผ่านไปได้ |
| 173 | สุขใดเสมอความสงบไม่มี | ความสงบในใจคือสุขสูงสุด (พุทธสุภาษิต) |
| 174 | หนามแหลมไม่ต้องเสี้ยม | คนที่ดีอยู่แล้วไม่ต้องสอน |
| 175 | หว่านพืชเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น | กรรมตามผล ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว |
| 176 | หิริโอตตัปปะ คุ้มครองโลก | ความละอายและเกรงกลัวบาปเป็นเครื่องคุ้มครองสังคม (พุทธสุภาษิต) |
| 177 | เห็นภัยเป็นทาง รู้จักหลีกเลี่ยง | ผู้ฉลาดเห็นภัยและรู้จักหลีกหลบ |
| 178 | อกเขาอกเรา | เห็นอกเห็นใจผู้อื่นเหมือนใจเรา |
| 179 | อย่าตัดสินคนที่หน้าตา | อย่าประเมินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก |
| 180 | อย่าตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ | อย่าทำของมีค่าไปทิ้งสูญเปล่า |
| 181 | อย่าทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว | อย่าคิดว่าตนรู้ทุกอย่าง ให้เปิดใจเรียนรู้ |
| 182 | อย่าผูกพยาบาท จะเป็นปลีก | การผูกใจเจ็บทำให้ทุกข์ใจตน |
| 183 | อย่าหมิ่นน้ำน้อย หมิ่นแสงไฟ | อย่าดูเบาสิ่งเล็กๆ น้ำน้อยอาจทำให้จมน้ำ ไฟน้อยอาจไหม้บ้าน |
| 184 | อายุ วัณโณ สุขัง พลัง | อายุ วรรณะ สุขภาพ กำลัง พรอันประเสริฐที่กล่าวกันในพระพุทธศาสนา |
| 185 | อิทธิบาท 4 นำสู่ความสำเร็จ | ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา คือคุณธรรม 4 ประการสู่ความสำเร็จ (พุทธสุภาษิต) |
| 186 | เอาความรู้มาใช้ ดีกว่าเอาความรู้มาอวด | ความรู้มีค่าเมื่อนำมาใช้จริง |
| 187 | เอาใจเขามาใส่ใจเรา | ใส่ใจในความรู้สึกของผู้อื่น |
| 188 | ฮึดฮัดทำใหญ่ | โกรธจนแสดงท่าทางจะสู้ แต่ทำไม่จริง |
| 189 | เฮงหรือเซ็ง อยู่ที่ตัวทำ | ความโชคดีโชคร้ายขึ้นกับการกระทำของตน |
| 190 | กรวดน้ำเลี้ยงปลา | ทำบุญแล้วต้องอุทิศ |
| 191 | ขนมผสมน้ำยา | ทั้งสองฝ่ายมีดีพอ ๆ กัน ไม่มีใครดีไปกว่าใคร |
| 192 | คนดีผีคุ้ม | คนทำดีย่อมมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คอยคุ้มครองให้ปลอดภัย |
| 193 | คบคนให้ดูหน้า ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ | การจะคบใครหรือเลือกซื้อสิ่งใด ควรพิจารณาให้รอบคอบเสียก่อน |
| 194 | คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล | การคบคนดีมีความรู้ย่อมนำพาสิ่งดี ๆ มาให้ |
| 195 | ความขยันคือสมบัติของผู้เกียจคร้าน | ความเพียรนำมาซึ่งทรัพย์ ขี้เกียจไม่มีอะไร |
| 196 | ฆ่าช้างเอางา | การทำลายสิ่งที่มีค่ามากเพื่อต้องการเพียงส่วนเล็กน้อยของสิ่งนั้น |
| 197 | ฆ้องดังหนวกหู | สิ่งที่ตรงเกินไป ชัดเจนเกินไป อาจไม่เป็นที่พอใจของคนทั่วไป |
| 198 | เงยหน้าอ้าปาก | มีฐานะความเป็นอยู่ดีขึ้นกว่าเดิม |
| 199 | เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด | คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง เร่ร่อนไปเรื่อย ๆ |
| 200 | ช้า ๆ ได้พร้าสองเล่มงาม | การทำงานอย่างรอบคอบ ค่อย ๆ คิดค่อย ๆ ทำ ย่อมได้ผลดีกว่าการรีบร้อน |
สุภาษิตไทยที่ใช้บ่อย พร้อมความหมายและตัวอย่างการใช้
สุภาษิตคือคำกล่าวที่ให้คติสอนใจ การเห็นตัวอย่างการใช้จะช่วยให้นำข้อคิดไปปรับใช้ได้จริง ตารางนี้รวมสุภาษิตไทยที่ใช้บ่อย พร้อมความหมายและตัวอย่างประโยค
| สุภาษิต | ความหมาย | ตัวอย่างการใช้ |
|---|---|---|
| ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว | ทำกรรมดีย่อมได้ผลดี ทำกรรมชั่วย่อมได้ผลร้าย | ตั้งใจทำงานสุจริตเถอะ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เสมอ |
| ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น | ถ้ามีความพยายามก็จะประสบความสำเร็จในที่สุด | อย่าเพิ่งท้อ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น |
| ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม | ค่อย ๆ ทำอย่างรอบคอบย่อมได้ผลดี | ไม่ต้องรีบ ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม ทำให้ดีกว่าเร็วแล้วพัง |
| ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน | ควรพึ่งพาตัวเองเป็นหลักก่อนรอความช่วยเหลือ | อย่ามัวรอคนอื่น ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ลงมือทำเองก่อน |
| รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ | อยากให้ความสัมพันธ์ยืนยาวต้องรู้จักให้อภัยและตัดเรื่องบาดหมาง | โกรธกันทำไม รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ ปรับความเข้าใจกันดีกว่า |
| อย่าจับปลาสองมือ | อย่าทำหลายอย่างพร้อมกันจนไม่สำเร็จสักอย่าง | เลือกทำทีละอย่าง อย่าจับปลาสองมือ เดี๋ยวพลาดทั้งคู่ |
| ผิดเป็นครู | ความผิดพลาดสอนให้เราเรียนรู้และทำได้ดีขึ้น | ทำพลาดไม่เป็นไร ผิดเป็นครู คราวหน้าจะทำได้ดีขึ้น |
| ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด | มีความรู้มากแต่ใช้ไม่เป็นก็ไม่เกิดประโยชน์ | เรียนเก่งแต่ทำงานจริงไม่ได้ ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด |
| อดเปรี้ยวไว้กินหวาน | อดทนรอสิ่งที่ดีกว่าในภายหลัง | ตอนนี้เหนื่อยหน่อย อดเปรี้ยวไว้กินหวาน อนาคตจะสบาย |
| มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท | รู้จักเก็บออมเงินทีละน้อยให้ครบเป็นก้อน | มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท ออมไว้เผื่อยามจำเป็น |
| รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม | มีความรู้ติดตัวไม่หนักไม่เสียหาย ใช้ประโยชน์ได้เสมอ | เรียนรู้สิ่งใหม่ไว้เถอะ รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม |
| เก็บเล็กผสมน้อย | รู้จักประหยัดและสะสมทีละเล็กละน้อย | เก็บเล็กผสมน้อยทุกเดือน ไม่นานก็มีเงินก้อน |
สุภาษิตไทยแยกตามข้อคิดที่สอน
สุภาษิตไทยมักจัดกลุ่มได้ตามข้อคิดที่ต้องการสอน การจับกลุ่มแบบนี้ช่วยให้เลือกหยิบไปใช้ได้ตรงสถานการณ์
- สอนเรื่องความเพียรและความอดทน เช่น ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม และ อดเปรี้ยวไว้กินหวาน
- สอนเรื่องการพึ่งตนเองและความรู้ เช่น ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด และ รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม
- สอนเรื่องความประพฤติและการใช้ชีวิต เช่น ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผิดเป็นครู และ เก็บเล็กผสมน้อย
อยากดูสุภาษิตเรียงตามตัวอักษรครบทุกบท ดูที่ ตารางสุภาษิตไทย ก-ฮ หรือเทียบกับคำชนิดอื่นได้ที่ รวมสำนวนไทย พร้อมความหมาย และ รวมคำพังเพย พร้อมความหมาย
สุภาษิต ต่างจากสุภาษิต สำนวน และคำพังเพยอย่างไร
สุภาษิตเป็นคติสอนใจที่บอกตรง ๆ ว่าควรทำหรือไม่ควรทำ ต่างจากสำนวนซึ่งเป็นถ้อยคำความหมายไม่ตรงตัว และคำพังเพยซึ่งเป็นคำเปรียบเปรยกลาง ๆ
วิธีนำสุภาษิตไปใช้ให้ได้ผล
เลือกสุภาษิตที่ตรงกับสถานการณ์ เข้าใจความหมายก่อนนำไปใช้ แล้วฝึกแต่งประโยคสั้น ๆ จะช่วยให้สื่อสารได้คมคายขึ้น พิมพ์คำในช่องค้นหาเพื่อหาสุภาษิตที่ต้องการได้เร็วขึ้น
คู่มือที่เกี่ยวข้อง: ตารางสุภาษิตไทย ก-ฮ ทั้งหมด · สำนวนไทย · คำพังเพย
กลับสู่ภาพรวม: หน้าหลักสุภาษิตไทย