ค้นเจอ 266 รายการ

เทพย,เทพย-

หมายถึง[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

พยชะ

หมายถึง[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).

หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.

บ,บ,บ่

หมายถึง[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.

จำเดิม

หมายถึงบ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.

แน่บ

หมายถึงว. อาการที่วิ่งอย่างรวดเร็วไม่เหลียวหลัง เช่น โกยแน่บ.

ฉุบ

หมายถึงว. อาการที่แทงเข้าไปโดยเร็ว เช่น เขาใช้เหล็กแหลมแทงฉุบเข้าไป.

แซ่บ

หมายถึงอร่อย

แซ่บ

หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) ว. อร่อย.

นอกจาก

หมายถึงบ. เว้นเสียแต่.

หยุบ ๆ

หมายถึงว. อาการที่ขึ้น ๆ ลง ๆ เช่น นกเด้าลมทำหางหยุบ ๆ.

งาบ ๆ

หมายถึงว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก (เพื่อหายใจ)].

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ