ค้นเจอ 50 รายการ

ทบ

หมายถึงก. พับเข้ามา เช่น ทบผ้า ทบเชือก, เพิ่มเข้า เช่น เอาเชือกมาทบเข้าอีกเส้นหนึ่ง, ลักษณนามเรียกสิ่งที่พับเข้ามาหรือเพิ่มเข้ามา เช่น ผ้าทบหนึ่ง ผ้า ๒ ทบ.

ทบ

หมายถึง(กลอน) ก. กระทบ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).

ทบท่าว

หมายถึงก. ทรุดลง, ล้มลง, เช่น เอนพระองค์ลงทบ ท่าวดิ้น. (ตะเลงพ่าย).

ประทบ

หมายถึง(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

พหุคูณ

หมายถึงว. หลายเท่า, หลายทบ. (ส.).

คำนูณ

หมายถึงก. คูณ, ทบ, ทำให้มากขึ้นตามส่วน.

ทะท่าว

หมายถึงก. ล้ม, ทบ, ซํ้า, ยอบ, เติม.

มุมตกกระทบ

หมายถึง(แสง) น. มุมระหว่างรังสีตกกระทบกับเส้นปรกติที่ลากผ่านจุดตกกระทบบนผิววัตถุ.

ตัง

หมายถึงว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ ตกกระทบพื้นแข็ง.

กระทบ

หมายถึงก. โดน, ถูกต้อง, ปะทะ, พูดหรือทำให้กระเทือนไปถึงผู้อื่น เช่น พูดกระทบเขา ตีวัวกระทบคราด, ในบทกลอนใช้ว่า ทบ ก็มี เช่น ของ้าวทบปะทะกัน. (ตะเลงพ่าย), หรือว่า ประทบ ก็มี เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

จับสายสิญจน์

หมายถึงก. ควบจับด้ายเส้นเดียวทบให้เป็น ๓ เส้น หรือควบด้าย ๓ เส้นทบให้เป็น ๙ เส้นเพื่อให้เหนียว.

ตึง,ตึง,ตึง ๆ

หมายถึงว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ ตกกระทบพื้นแข็ง.

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ