ค้นเจอ 109 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไม่เก่ง,ไม่ถนัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถนัด

[ถะหฺนัด] ก. สันทัด, ชำนาญ, เช่น ถนัดแต่งกลอน. ว. สะดวก เช่น เดินไม่ถนัด; ชัด, แม่นยำ, เช่น เห็นไม่ถนัด; เช่น, ราวกับ, เช่น ถนัดดั่งภูผาหลวง ทุ่มแท้. (ตะเลงพ่าย), สนัด ก็ว่า.

เก่ง

ว. สามารถในทางใดทางหนึ่ง เช่น เก่งคำนวณ เรียนเก่ง, เป็นเช่นนั้นบ่อย ๆ, มักเป็นเช่นนั้น, เช่น เป็นหวัดเก่ง หลับเก่ง ลืมเก่ง.

ฟาง

ว. เห็นไม่ถนัด, ทำให้เห็นไม่ถนัด, เช่น ตาฟาง.

สอบความถนัด

ก. ทดสอบดูว่ามีความถนัดหรือความสามารถในทางใดบ้าง, ทดสอบดูว่ามีความถนัดในสาขาวิชาที่ต้องการเข้าศึกษาหรือในงานที่จะต้องทำหรือไม่.

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

ย่องแย่ง

ว. ไม่ถนัด, ไม่แข็งแรง, (ใช้แก่อาการเดินที่เหยียบไม่ถนัด), กระย่องกระแย่ง ก็ว่า.

ศิษย์มีครู

(สำ) น. คนเก่งที่มีครูเก่ง.

ยวดยง

ว. เชี่ยวชาญที่สุด, เก่งที่สุด.

เข้าทาง

ก. ตรงตามที่ต้องการ, ตรงตามที่ถนัด.

ถนัดถนี่

(ปาก) ว. ถนัดชัดเจน เช่น เห็นถนัดถนี่.

ตะคุ่ม,ตะคุ่ม ๆ

ว. ที่เห็นเป็นเงาดำ ๆ เพราะอยู่ในที่หรือในระยะที่เห็นไม่ถนัด.

ลับล่อ,ลับ ๆ ล่อ ๆ

ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ, ไม่เห็นถนัด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ