ค้นเจอ 42 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไตรยางค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ไตรยางศ์, ไตรรงค์, รยางค์

รยางค์

น. ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนหลักของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต เช่น หนวดของแมลง ครีบปลา แขน ขา. (อ. appendage).

ไต

(สรีร) น. อวัยวะคู่หนึ่งของคนและสัตว์ อยู่ในช่องท้องใกล้กระดูกสันหลัง ทำหน้าที่ขับของเสียออกมากับนํ้าปัสสาวะ; สิ่งซึ่งเป็นก้อนแข็งอยู่ในเนื้อ.

ไข่ดันหมู

น. ไตหมู.

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.

หนอน

[หฺนอน] น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวยาวอ่อนนุ่ม ไม่มีรยางค์.

ปิหกะ

[-หะกะ] น. ม้าม. (โบราณนิยมแปลว่า ไต).

วักกะ

น. ไต. (โบราณแปลว่า ม้าม). (ป.; ส. วฺฤกฺก).

โลกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. การถือโลกเป็นใหญ่. (ป. โลกาธิปเตยฺย).

อธิปไตย

[อะทิปะไต, อะทิบปะไต] น. อำนาจสูงสุดของรัฐที่จะใช้บังคับบัญชาภายในอาณาเขตของตน. (ป. อธิปเตยฺย ว่า ความเป็นใหญ่ยิ่ง). (อ. sovereignty).

เอกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองโดยคนคนเดียว. (อ. monocracy).

สาปไตย

[สาปะไต] น. ทรัพย์, สมบัติ. (ป. สาปเตยฺย; ส. สฺวาปเตย).

มรรตยะ,มรรตัย,มัตตัย,มัตยะ

[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ