คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โยค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 229 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา จระจุ่ม, ชรโลง, โชค, เดก, โภค, โย้, โยก, โยง

โยค,โยค-,โยคะ

[โยคะ-] น. การประกอบ, การใช้, การร่วม; กิเลส; ความเพียร; วิธีบำเพ็ญสมาธิตามลัทธิของอาจารย์ปตัญชลี; (โหร) การที่ดาวนพเคราะห์ตั้งแต่ ๒ ดวงขึ้นไปมารวมกันในราศีเดียว. (ป., ส.).

โย

(ปาก) ก. พูดแขวะ, พูดชวนวิวาท.

โย

(โบ) ว. เรียกทุเรียนที่มีเม็ดห่าง ๆ ว่า ทุเรียนโย. (ปรัดเล).

ปโย,ปโย-

น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้

โยธ

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

โยธ-

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.

วิประโยค

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

กระพาก

น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

สัมปโยค

[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).

คช,คช-

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ