ค้นเจอ 1,153 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แหงนมอง,เงยหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แหงน

[แหฺงน] ก. หงายหน้าขึ้น, เงยขึ้น.

แหงนคอตั้งบ่า

(สำ) ก. เงยเต็มที่.

เงย

ก. ยกหน้าขึ้น.

หน้าคว่ำ

ว. ทำหน้าแสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธจนไม่เงยหน้าขึ้นมองดู.

หน้าเชิด

น. หน้าที่เงยขึ้น. ว. อาการที่คอตั้งเงยหน้าแสดงความเย่อหยิ่งหรือภาคภูมิใจเป็นต้น เช่น เขานั่งรถยนต์คันใหญ่ทำหน้าเชิด.

คอตั้งบ่า

ว. อาการที่แหงนหน้าขึ้นสูง ๆ.

หน้าหงาย

ว. อาการที่หน้าเงยแหงนขึ้น เช่น เขาถูกชกหน้าหงาย; โดยปริยายหมายถึงอาการที่ถูกว่าย้อนกลับมาจนเสียหน้า เช่น ตั้งใจจะไปขอยืมเงินเขา เขาบอกว่าหนี้เก่าก็ไม่ได้ชำระยังจะมาขอยืมอีก เลยต้องหน้าหงายกลับมา; ที่ผิดไปจากที่คาดหวังไว้มาก เช่น เขาคุยว่าสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แน่ ๆ แต่พอประกาศผลแล้วไม่ได้ ก็หน้าหงายกลับมา.

เบิ่ง

ก. จ้องดู, แหงนหน้าดู, เช่น ควายเบิ่ง.

มอง

ก. มุ่งดู.

มอง

น. เครื่องจับปลาชนิดหนึ่งจำพวกอวน แต่เล็กสั้น และตาถี่กว่าอวน ใช้ในแม่น้ำลำคลอง.

มอง

น. ฆ้องขนาดเล็ก เรียกว่า ฆ้องมอง.

พยัก

[พะยัก] ก. อาการที่ก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นโดยเร็วเป็นการแสดงความรับรู้ เรียกว่า พยักหน้า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ