ค้นเจอ 32 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เฮเลน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลน

น. ดินเปียกเหลวจนปั้นไม่ได้ เช่น โกยเลนลอกท้องร่อง.

เฮ

ก. อาการที่คนหมู่มากพรูกันไปยังที่แห่งเดียวกัน, เฮโล หรือ เฮละโล ก็ว่า.

เฮ

ก. แสดงความสนุกสนานครึกครื้นหรือชอบอกชอบใจ เช่น เช้าฮา เย็นเฮ.

ลอกเลน

ก. โกยเลนขึ้น.

เปือกตม

น. เลนตมที่ละเอียด.

ตม

น. ดินเปียกที่เหนียวกว่าเลน.

เลนหะรี

[เลน-] น. ข่าวแรก; วันอื่น. (ช.).

ไม้หลักปักเลน

(สำ) ว. โลเล, ไม่แน่นอน, เช่น เหมือนไม้หลักปักเลนเอนไปมา. (สังข์ทอง).

เฮโล,เฮละโล

ก. อาการที่คนหมู่มากพรูกันไปยังที่แห่งเดียวกัน, เฮ ก็ว่า.

เฮโลสาระพา,เฮละโลสาระพา

ว. เสียงร้องพร้อม ๆ กันเพื่อบอกจังหวะให้ออกแรงพร้อมกันเมื่อเวลาลากหรือยกของหนักเป็นต้น, สาระพา หรือ สาระพาเฮโล ก็ว่า.

ปลัก

[ปฺลัก] น. แอ่งที่เป็นโคลนเลน เช่น ปลักควาย.

เลณฑุ

[เลนดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (มาจาก ป. เลฑฺฑุ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ