ผลการค้นหา

เอกกฤต* *เอกกฤต *เอกกฤต*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 9,653 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เอกกฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา เอกจิต

ฤต

[รึด] น. กฎ, วินัย, (เช่นในพระศาสนา); ธรรมเนียม, ความจริง, ความชอบธรรม. (ส.).

เอก,เอก-

[เอกะ-, เอกกะ-] ว. หนึ่ง (จำนวน); ชั้นที่ ๑ (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้น หรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือวิทยฐานะ สูงกว่า โท) เช่น ร้อยเอก ข้าราชการชั้นเอก ปริญญาเอก; เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ว่า ไม้เอก; ดีเลิศ เช่น กวีเอก, สำคัญ เช่น ตัวเอก; เรียกระนาดที่มีเสียงแกร่งกร้าวกว่าระนาดทุ้ม มีไม้แข็ง ๒ อันสำหรับตี ว่า ระนาดเอก. (โบ) น. เรียกลูกหญิงคนที่ ๗ ว่า ลูกเอก, คู่กับลูกชายคนที่ ๗ ว่า ลูกเจ็ด. (กฎ.). (ป., ส.).

อัพยากฤต

[อับพะยากฺริด] น. กลาง ๆ ระหว่างกุศลกับอกุศล คือไม่จัดเป็นกุศลหรืออกุศล ในความว่า ธรรมที่เป็นอัพยากฤต. (ส.; ป. อพฺยากต).

เอกม

[เอก-มอ] ว. เอกอย่างกลาง. (ตัดมาจาก เอกมัธยม).

รังแรก

ว. แรกตั้ง, ก่อน, แรกเริ่ม, เป็นเอก.

ศิษย์เอก

น. ศิษย์ที่มีความรู้ความสามารถเป็นเลิศเหนือศิษย์ทั้งปวงหรือเหนือศิษย์แต่ละรุ่น.

เอกส

(โบ) [เอก-สอ] ว. เอกอย่างสามัญ. (ตัดมาจาก เอกสามัญ).

ดุษฎีบัณฑิต

น. ปริญญาเอก; ผู้ได้รับปริญญาเอก.

ล้อความตาย,ล้อมฤตยู,ล้อมัจจุราช

ก. กระทำการใด ๆ ที่เสี่ยงต่อความตาย.

เพชรน้ำเอก

(สำ) ว. ดีเป็นพิเศษยอดเยี่ยม.

เอกระ

[เอกกะหฺระ] (ปาก) ก. ถือตัวไม่กลัวใคร, ไม่ขึ้นแก่ใคร.

ดุษฎีนิพนธ์

น. วิทยานิพนธ์ชั้นปริญญาเอก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด