ค้นเจอ 156 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เพชรพลอย, อัญมณี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัญมณี

น. รัตนชาติที่เจียระไนแล้ว, แก้วมณีอื่น ๆ นอกจากเพชรพลอย; (กฎ; โบ) ของมีค่าอื่น ๆ เช่น มันผู้หนึ่งล้อมไว้เป็นไร่เป็นสวนมัน มันได้ปลูกสรรพอัญมณีในที่นั้นไว้ ให้ลดอากรไว้แก่มันปีหนึ่ง. (สามดวง).

เครื่องเพชรพลอย

น. รัตนชาติที่เจียระไนและนำมาทำเป็นเครื่องประดับแล้ว.

เพชร,เพชร-

[เพ็ด, เพ็ดชะ-] น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีนํ้าแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

เพชรนิลจินดา

[เพ็ดนิน-] น. เครื่องเพชรพลอย.

พลอย

[พฺลอย] น. หินที่มีเนื้อใสสีต่าง ๆ ใช้ทำเป็นเครื่องประดับมีหัวแหวนเป็นต้น, เรียกสิ่งที่ทำเทียมพลอยว่า พลอยหุง.

พลอย

[พฺลอย] ว. ร่วมด้วย, ประสมด้วย, ตามไปด้วย, ในลักษณะเช่นเห็นเขาเดินขบวนกันแล้วเดินตามเขาไป เห็นคนอื่นเขาทำกันแล้วก็ร่วมกับเขาด้วย.

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

มณีการ

น. ช่างเจียระไนเพชรพลอย. (ส.).

รัตนาวลี

น. สร้อยคอที่ทำด้วยเพชรพลอย. (ส.).

เพชรร้าว

(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.

ไก่ได้พลอย

การที่ได้ของมีค่ามาแต่ไม้รู้คุณค่าของสิ่งนั้น

สำนวน

ที่มา แนวคิดต้นกำเนิดจากหนึ่งในนิทานอีสป

ผสมโรง

ก. พลอยไปด้วย, ร่วมด้วย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ