ค้นเจอ 90 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เนิน,ที่ลาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เนิน

น. โคกขนาดใหญ่ที่ค่อยลาดสูงขึ้นจากระดับเดิม เช่น เนินดิน เนินเขา; เรียกเนื้อรอบฝ่ามือที่มีลักษณะนูนกว่าบริเวณอุ้งมือว่า เนิน เช่น เนินพระศุกร์ เนินพระพุธ.

หาด

น. เนินที่ลาดลงไปในนํ้าหรือบริเวณที่ตื้นเขินเป็นเนินอยู่กลางนํ้า ส่วนมากเป็นเนินทราย, ที่เป็นเนินกรวดหรือเนินหิน เรียกว่า หาดกรวด หาดหิน ก็มี.

ลาด

ก. ปูแผ่ออกไป เช่น ลาดพรม ปูลาดอาสนะ, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ถนนลาดยาง. ว. เทตํ่าหรือเอียงขึ้นน้อย ๆ เช่น ที่ลาด.

โนน

น. เนิน, ที่สูง.

เดิ่น

น. เนิน, เทิน, ที่สูง.

เถิน

ว. ตอน, เป็นเนิน, สูง.

ภู

น. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.

มูนดิน

น. เนินดิน. ก. พูนให้เป็นเนินเป็นโคก เช่น มูนดินขึ้นกันน้ำท่วม.

เทิน

น. เนินดินที่พูนขึ้นไปตามยาว.

ม่อน

(ถิ่น-พายัพ) น. เนินเขา, ยอดเขา.

สันถาร

น. การปูลาด; ที่ปูลาด, พื้น. (ป.; ส. สํสฺตาร).

แอ่ง

น. ที่ซึ่งลาดลึกลงไปพอนํ้าขังได้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ