ค้นเจอ 53 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เตชิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชิน,ชิน-,ชิน-

[ชินะ-, ชินนะ-] น. ผู้ชนะ, พระพุทธเจ้า, ใช้ประกอบกับคำอื่นเป็น ชินวร ชิเนนทร์ หมายความว่า พระพุทธเจ้า. (ป., ส.).

ชิน

น. โลหะเจือชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยตะกั่วและดีบุก นิยมใช้ทำพระเครื่อง; (โบ) ชิน หรือ ชินธาตุ หมายถึง ดีบุก. (ปรัดเล).

ชิน

ก. เคยมาแล้วบ่อย ๆ, คุ้นหรือเจน.

ชิน

ก. บุอย่างบุทองแดง.

ชิน

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อมหาวีระ, เชน หรือ ไชนะ ก็ว่า. (ส.).

เต

(แบบ) ว. สาม, ใช้เติมหน้าศัพท์สังขยาเป็นเศษจำนวนเต็ม เช่น เตรสมสุรทิน = วันที่ ๑๓, เตรสีดิถี = วัน ๑๓ คํ่า, เตวีสติมสุรทิน = วันที่ ๒๓, เตติงสติมสังวัจฉระ = ปี (แห่งรัชกาล) ที่ ๓๓. (ป.).

ชินชา

ว. เคยบ่อย ๆ จนเลิกเอาใจใส่.

กะเตง

ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.

เตรตา

[เตฺร-] น. ด้านของลูกสกาที่มี ๓ แต้ม. (ส.).

ชินบุตร

[ชินนะบุด] น. พระสงฆ์. (ส. ชินปุตะ; ป. ชินปุตฺต).

ดื้อด้าน

ว. ดื้อเสียจนเคยชิน.

กะเตงเรง

ว. กะเตง ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ