ผลการค้นหา

เกียรติพงศ์* *เกียรติพงศ์ *เกียรติพงศ์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 59 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกียรติพงศ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไว้เกียรติ

ก. รักษาเกียรติ, ให้เกียรติดำรงอยู่.

เกียรติ,เกียรติ-,เกียรติ์

[เกียด, เกียดติ-, เกียน] น. ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ, ความมีหน้ามีตา. (ส. กีรฺติ; ป. กิตฺติ ว่า คำเล่าลือ, คำสรรเสริญ).

เกียรติมุข

[เกียดมุก] น. อมนุษย์บริวารพระศิวะ ทำเป็นรูปหน้ายักษ์ปนหน้าสิงห์ ตากลมถลน ไม่มีคาง ปากแสยะ ไม่มีขากรรไกรล่าง ไม่มีร่างกาย ไม่มีแขนขา เชื่อกันว่าเป็นเทพเจ้ารักษาธรณีประตู เป็นเครื่องป้องกันบ้านเรือน ขับไล่เสนียดจัญไร และคอยคุ้มครองนับถือพระศิวะ มักทำเป็นลวดลายแกะสลักหรือปูนปั้น เช่นที่ทับหลังปราสาทหินบางแห่ง ตามซุ้มปรางค์หรือเจดีย์ และที่ฐานพระพุทธรูป, กาฬมุข หรือ หน้ากาฬ ก็เรียก.

กาฬมุข

น. เกียรติมุข.

หน้ากาฬ

น. เกียรติมุข.

เกียรติศักดิ์

[เกียดติสัก] น. เกียรติ, เกียรติตามฐานะของแต่ละบุคคล.

พงศ,พงศ-,พงศ์

[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).

ไว้ยศ

ก. รักษายศรักษาเกียรติ.

หยามน้ำหน้า

ก. ดูหมิ่นเกียรติ, ดูหมิ่นศักดิ์ศรี.

ขลุมประเจียด

[ขฺลุม-] น. ชื่อช้างตระกูลหนึ่ง ในอัคนีพงศ์ ประเภทศุภลักษณ์.

กีรติ

[กีระติ] (แบบ) น. เกียรติ. (ส.).

เกียรติภูมิ

[เกียดติพูม] น. เกียรติเพราะความนิยม.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด