ตัวกรองผลการค้นหา
ภระ
หมายถึงก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).
สพฐ. ย่อมาจากอะไร?
ภาษาบาลี-สันกฤต
50 มุกเสี่ยวยอดนิยม โพสต์เรียกยอดไลก์
ที่มาของสำนวน สุภาษิต คำพังเพย หมวด ก
นิสภ,นิสภ-
หมายถึง[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).
ภคะ
หมายถึง(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).
สุภ,สุภ-
หมายถึง[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).
นภ,นภ-
หมายถึง[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).
ภ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.
พิภัช
หมายถึงก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).
สก,สก-,สก-
หมายถึง[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
ภฤดก
หมายถึง[พฺรึ-] น. ลูกจ้าง. (ส. ภฺฤตก; ป. ภตก).
ภว,ภว-,ภวะ
หมายถึง[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).
ภักดี
หมายถึงน. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง. (ส. ภกฺติ; ป. ภตฺติ).
สก
หมายถึงน. ผม. (ข. สก่).