ค้นเจอ 99 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สามัญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา สาธารณ์, รามัญ

สามัญ,สามัญ-,สามัญ-

[สามันยะ-] น. ความเป็นสมณะ เช่น สามัญผล. (ป. สามญฺ; ส. ศฺรามณฺย).

สามัญ

[สามัน] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น ชนชั้นสามัญ คนสามัญ. (ป. สามญฺ; ส. สามานฺย).

สาธารณ์

[สาทาน] ว. ตํ่า, เลว; ชั่วช้า, เช่น ดังกากาจชาติช้าสาธารณ์ จะประมาณหมายหงส์พงศ์พระยา. (อิเหนา), บางทีใช้เข้าคู่กับคำ ชั่วช้า เป็น ชั่วช้าสาธารณ์; ทั่ว ๆ ไป เช่น ของสาธารณ์. (ป., ส. ว่า ทั่วไป, สามัญ).

บุริมสิทธิสามัญ

(กฎ) น. บุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมดของลูกหนี้.

สามัญชน

น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.

หุ้นสามัญ

(กฎ) น. หุ้นธรรมดาของบริษัทจำกัด ซึ่งแบ่งทุนออกเป็นหุ้นมีมูลค่าหุ้นละเท่า ๆ กันและผู้ถือหุ้นมีความรับผิดเพียงไม่เกินจำนวนหุ้นที่ตนส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือ.

เอกส

(โบ) [เอก-สอ] ว. เอกอย่างสามัญ. (ตัดมาจาก เอกสามัญ).

หญ้าแพรก

สามัญชน, คนธรรมดา

คำนาม

ช้างสารชนกัน หญ้าแพรกก็แหลกลาญ

ไพร่

[ไพฺร่] (โบ) น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.

ขรัวยาย

น. สามัญชนที่เป็นยายของพระองค์เจ้า.

จ้ะ

ว. คำรับ (ใช้เป็นสามัญทั่วไป).

ยาสามัญประจำบ้าน

(กฎ) น. ยาแผนปัจจุบันหรือยาแผนโบราณ ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศเป็นยาสามัญประจำบ้าน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ