คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สน."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 37 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา สนน, สนม

สน

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดหลายสกุลในหลายวงศ์ เช่น สนสองใบ หรือ เกี๊ยะเปลือกหนา (Pinus merkusii Jungh. de Vriese), สนสามใบ หรือ เกี๊ยะเปลือกบาง (P. kesiya Royle ex Gordon) ในวงศ์ Pinaceae, ทั้ง ๒ ชนิดนี้ สนเขา ก็เรียก, พายัพเรียก จ๋วง; สนหางกระรอก (Dacrydium elatum Blume) ในวงศ์ Cupressaceae; สนฉำฉา หรือ สนญี่ปุ่น [Podocarpus macrophyllus (Thunb.) D. Don] ในวงศ์ Podocarpaceae; สนทราย หรือ สนสร้อย (Baeckea frutescens L.) ในวงศ์ Myrtaceae; สนทะเล (Casuarina equisetifolia J.R. et G. Forst.) ในวงศ์ Casuarinaceae.

สน

ก. ร้อยด้วยเชือกหรือด้ายเป็นต้น เช่น สนเข็ม สนตะพาย.

กระสน,-กระสน

ใช้เข้าคู่กับคำ กระเสือก เป็น กระเสือกกระสน.

สนเข็ม

ก. ร้อยด้ายหรือไหมเป็นต้นเข้าไปในรูเข็ม.

สนน

[สะหฺนน] น. ถนน.

จ๋วง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นสนเขา. (ดู สน ๑).

โกศล

[-สน] ว. ฉลาด. (ส.).

ศวัสนะ

น. การหายใจ. (ส. ศฺวสน).

สลวน

[สนละวน] ก. สาละวน.

กุสล

[-สน] (โบ) น. กุศล. (ป.; ส. กุศล).

อาสน

[อา-สน] ก. ปรารถนา. (ปรัดเล); ขัดสน. (ข. อาสนฺน).

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ