ค้นเจอ 78 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ศิลปะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ศิลป์, ศิลปิน,ศิลปี

ศิลปะ,ศิลป-,ศิลป์,ศิลป์,ศิลปะ

[สินละปะ-, สิน, สินละปะ] น. ฝีมือ, ฝีมือทางการช่าง, การทำให้วิจิตรพิสดาร, เช่น เขาทำดอกไม้ประดิดประดอยอย่างมีศิลปะ ผู้หญิงสมัยนี้มีศิลปะในการแต่งตัว รูปสลักวีนัสเป็นรูปศิลป์; การแสดงออกซึ่งอารมณ์สะเทือนใจให้ประจักษ์ด้วยสื่อต่าง ๆ อย่างเสียง เส้น สี ผิว รูปทรง เป็นต้น เช่น ศิลปะการดนตรี ศิลปะการวาดภาพ ศิลปะการละคร วิจิตรศิลป์. (ส. ศิลฺป; ป. สิปฺป ว่า มีฝีมืออย่างยอดเยี่ยม).

ศิลปะปฏิบัติ

น. วิชาว่าด้วยการปฏิบัติทางศิลปะ เช่น วาดเขียน ปั้นดิน จักสาน เย็บปักถักร้อย.

ศิลปะประยุกต์

น. กรรมวิธีในการนำทฤษฎีและหลักการทางศิลปะไปใช้ในภาคปฏิบัติ เพื่อพัฒนาศิลปะให้มีความงามหรือเป็นประโยชน์แก่สังคมยิ่งขึ้นเป็นต้น อย่างในการออกแบบเครื่องแต่งกาย.

ศิลปะพื้นบ้าน

น. ศิลปะแขนงต่าง ๆ เช่น วรรณกรรม สถาปัตยกรรม ประติมากรรม จิตรกรรม นาฏศิลป์ หัตถกรรม ที่ชาวบ้านได้สร้างสรรค์ขึ้นจากการเรียนรู้และฝึกปรือในครอบครัวหรือในหมู่บ้าน เป็นงานสร้างสรรค์ของสังคมชาวบ้าน และได้พัฒนาปรับปรุงอย่างต่อเนื่องกันมาหลายชั่วคน.

ศิลปะสถาปัตยกรรม

น. ศิลปะลักษณะด้านสถาปัตยกรรมที่ปรากฏในอาคารที่ได้รับการออกแบบและสร้างขึ้นอย่างวิจิตรงดงาม เช่น พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม.

ศิลปวิทยา

น. ศิลปะและวิชาการ.

ศิลปกร,ศิลปะการ,ศิลปการ

น. นายช่างฝีมือ. (ส.).

ศิลปกรรม

น. สิ่งที่เป็นศิลปะ, สิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นเป็นศิลปะ, เช่น งานประติมากรรม งานสถาปัตยกรรมจัดเป็นศิลปกรรม.

ชายชาตรี

น. ผู้มีศิลปะหรือฝีไม้ลายมือในการต่อสู้.

นฤตยศาสตร์

น. วิทยาหรือศิลปะแห่งการระบำ. (ส.).

สิปปะ

น. ศิลปะ. (ป.; ส. ศิลฺป).

เทคนิค

น. ศิลปะหรือกลวิธีเฉพาะวิชานั้น ๆ. (อ. technique).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ