ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-หน] น. เสียงกึกก้อง. ว. อื้ออึง, เอิกเกริก, วุ่นวาย, (โบ; กลอน) ใช้เป็น โกลา โกลี ก็มี เช่น เสียงโห่โกลาเกรียงไกร. (คำพากย์), พระกุมารโกรธใจเป็นโกลี. (ไชยเชฐ). (ป., ส.).
ก. เอาเป็นธุระมากเกินไป เช่น เขาชอบเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องของคนอื่น ไม่ต้องเตรียมอะไรมากหรอก อย่าวุ่นวายไปเลย; ไม่สงบ เช่น บ้านเมืองวุ่นวายเกิดจลาจลไปทุกหนทุกแห่ง. น. ความไม่สงบ เช่น เกิดวุ่นวายไปทั่วบ้านทั่วเมือง.
ก. วุ่นวายใจ, แสดงอาการวุ่นวายไม่เป็นสุข.
ก. ห่วงใย, วุ่นวายใจ.
[-คฺลี] ว. วุ่นวาย, พัลวัน.
ว. ชุลมุน, วุ่นวาย, จ้าละหวั่น ก็ใช้.
ว. ชุลมุน, วุ่นวาย, จะละหวั่น ก็ใช้.
ว. อาการที่เป็นไปอย่างขลุกขลัก ยุ่งยาก วุ่นวาย ไม่เป็นระเบียบ.
(ปาก) ก. พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย.
(ปาก) ว. ยุ่งมาก, นุงนัง, สับสนวุ่นวาย.
(สำ) ก. ทำเรื่องราวที่สงบอยู่แล้วให้เกิดวุ่นวายขึ้นมา.
(กลอน) ก. กังวล, ห่วงใย, เช่น เป็นทังวี้ทังวลวุ่นวาย. (คาวี).