ค้นเจอ 360 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิสา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

สา

น. หมา. (ป.; ส. ศฺวนฺ).

สา

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระสา. (ดู กระสา ๓), ชื่อกระดาษที่ทำจากเปลือกต้นกระสา ใช้ทำร่มเป็นต้น เรียกว่า กระดาษสา.

สา

(ถิ่น-อีสาน) น. ชื่องูหลายชนิดในหลายวงศ์ เช่น สาเหลือง หมายถึง งูลายสอบ้าน (Xenochrophis piscator) สาขาว หมายถึง งูทับสมิงคลา (Bungarus candidus) สาคอแดง หมายถึง งูลายสาบคอแดง (Rhabdophis subminiatus).

สา

สัน. แม้ว่า, หาก, เช่น สาอวรอรวนิดา โดยพี่มานี. (หริภุญชัย).

วิ

คำนำหน้าศัพท์ แปลว่า วิเศษ, แจ้ง, ต่าง, เช่น วิสุทธิ วิเทศ. (ป., ส.).

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

สาฏิก,สาฏิก-

[สาติกะ-] น. เสื้อ, เสื้อคลุม; ผ้า. (ป.; ส. ศาฏิกา).

สาณ,สาณ-

[สานะ-] น. ผ้าหยาบ, ผ้าป่าน. (ป.; ส. ศาณ).

ไพศาขบุรณมี

[ไพสาขะบุระนะมี] น. วันเพ็ญเดือน ๖. (ส.; ป. วิสาขปุณฺณมี).

สากะ

น. ผัก. (ป.; ส. ศาก).

สาชล

(กลอน) น. สายชล, สายน้ำ, เช่น โอ้เรือพ้นวนมาในสาชล ใจยังวนหวังสวาทไม่คลาดคลา. (นิ. ภูเขาทอง).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ