ค้นเจอ 26 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิมลมณี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิมล

ว. ปราศจากมลทิน, ไม่มีตำหนิ, ใส, สะอาด, บริสุทธิ์, กระจ่าง, งาม. (ป., ส.).

มณี

น. แก้วหินมีค่าสีแดง ในจำพวกนพรัตน์ มักหมายถึงทับทิม. (ป., ส. มณิ).

อุลกมณี

[อุนละกะมะนี] น. อุกกาบาตที่นำมาเจียระไนทำเป็นเครื่องประดับ เชื่อว่าเป็นเครื่องรางอย่างหนึ่ง.

เนรกัณฐี

[เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง.

ไพรำ

น. มณีอันมีค่า. (ทมิฬ ไพลำ ว่า เพชร).

มณีรัตน์

น. แก้วมณี. (ป. มณิรตน; ส. มณิรตฺน).

พิมล

[พิมน] ว. ปราศจากมลทิน, ปราศจากความมัวหมอง; ผ่องใส. (ป., ส. วิมล).

ทุ้ง

ก. กระทุ้ง เช่น ชอบแต่ทุบถองทุ้งให้กุ้งกิน. (มณีพิชัย).

กรอกรุย

ก. ทำท่าเจ้าชู้ เช่น ห่มเพลาะกรูมกรอกรุยฉุยเฉิดฉัน. (มณีพิชัย).

กระแซ

น. คนเชื้อสายชาวอินเดียเมืองมณีปุระ (เมืองหนึ่งในแคว้นอัสสัม).

กระแด้แร่

ว. กระแดะ, ดัดจริต, เช่น อย่าทำดื้อกระแด้แร่เลยแม่เอ๋ย. (มณีพิชัย).

ตายลาภ

(แบบ) ว. เป็นลาภแน่ ๆ, หนีไม่พ้น, เช่น นางนี้ดีร้ายตายลาภเรา. (มณีพิชัย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ