ผลการค้นหา

วิตก* *วิตก *วิตก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 20 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ชำงือ

วิตก,วิตก-

[วิตกกะ-, วิ-ตก-] ก. เป็นทุกข์, ร้อนใจ, กังวล, เช่น วิตกว่าจะเกิดสงคราม, มักใช้เข้าคู่กับคำกังวล เป็น วิตกกังวล เช่น อย่าวิตกกังวลไปนักเลยพรุ่งนี้สถานการณ์คงจะดีขึ้น. น. ความตรึก, ความตริ, ความคิด. (ป. วิตกฺก; ส. วิตรฺก ว่า ลังเลใจ).

ชำงือ

(โบ) ก. คิดเป็นทุกข์, วิตก, ป่วย, เป็นไข้, เป็นโรค, เช่น ตาชุ่มชื่นชำงือใจ. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ข. ชํงื ว่า ความไข้, ออกจาก; ฌื ว่า เจ็บ, ไข้).

หวั่นวิตก

ก. มีความรู้สึกกังวลใจ.

หวาดวิตก

ก. มีความกังวลใจด้วยความหวาดกลัว.

ใจไม่ดี

ว. ใจเสียเพราะกลัวหรือวิตกกังวล.

หวั่นกลัว,หวั่นเกรง

ก. หวั่นวิตกไปเอง, นึกกลัวไปเอง.

วิตกจริต

[วิตกกะจะหฺริด, วิตกจะหฺริด] ว. มีนิสัยคิดไปในทางร้ายทางเสีย. (ป.).

ใจเสีย

ว. มีใจไม่ดีเพราะกลัวหรือวิตกกังวล, หมดกำลังใจ.

เกรง

[เกฺรง] ว. นึกกลัวไปเอง, นึกวิตกไปเอง, เช่น เกรงว่าเขาจะเดือดร้อน.

เป็นทุกข์,เป็นทุกข์เป็นร้อน

ก. วิตกกังวล, เดือดเนื้อร้อนใจไม่เป็นสุข.

พิดรก

[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).

ปรารมภ์

[ปฺรารม] ก. เริ่มแรก; วิตก, รำพึง, ครุ่นคิด. (ส. ปฺรารมฺภ ว่า เริ่มแรก, เริ่มต้น).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด