ค้นเจอ 7,662 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วชิรญา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา วชิระ, วชิร, วชิร-

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

ชิรณ,ชิรณ-,ชิรณะ

[ชิระนะ-] ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป. ชีรณ; ส. ชีรฺณ).

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

พิเชียร

น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).

ชิ,ชิชะ,ชิชิ

อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น.

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

พชระ

[พดชะระ] (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

มัชฌิม,มัชฌิม-

[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-, มัดชิม-] ว. ปานกลาง. (ป. มชฺฌิม).

วัชร

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

วัชร-

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ