ค้นเจอ 228 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ริมแม่น้ำ, ฝั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฝั่ง

น. ที่ดินริมนํ้าเป็นขอบเขตทะเล แม่นํ้า ลำคลอง เป็นต้น.

ริม

น. ชาย, ขอบ, เช่น ริมคลอง ริมผ้า ริมโต๊ะ. บ. ใกล้, ชิด, เช่น นั่งริมหน้าต่าง. ว. ด้านนอก เช่น น้องนอนกลาง พี่นอนริม; (ปาก) เกือบ, จวน, เช่น ริมตาย.

ตลิ่ง

[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.

ทาม

น. ที่ริมฝั่งลำนํ้า มีนํ้าท่วมเป็นครั้งคราว.

แม่น้ำ

น. ลำนํ้าใหญ่ซึ่งเป็นที่รวมของลำธารทั้งปวง.

จริม,จริม-

[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

ปง

(ถิ่น-พายัพ) น. ที่ริมฝั่งน้ำ, ที่ลุ่มน้ำขัง, ป่ง หรือ โป่ง ก็ว่า.

มิ้ม

ก. เม้ม, ปิดริม, พับริม.

เม้น

ก. ปิดริม, พับริม, เม้ม ก็ว่า.

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ