ค้นเจอ 694 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ระริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ริน,ริน ๆ

ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.

นักระ

[นักกฺระ] (แบบ) น. จระเข้. (ส.; ป. นกฺก).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

เช็ดหม้อ

ก. รินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งในการหุงข้าวด้วยวิธีเช็ดนํ้า.

กามจาริน

[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ

คำนาม

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

ชาระ

(แบบ) น. ชายชู้, ชายที่รัก. (ป., ส.).

ดามระ

[ดามมะระ, ดามะระ] (แบบ) น. ทองแดง. (ส. ตามฺร; ป. ตมฺพ).

ติระ

(แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส.).

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

นิระ

(แบบ) น. นํ้า. (ป., ส. นีร).

ประ

[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ