ค้นหา "ยุติ,ยุติ-,ยุติ-" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 24 รายการ

[ยุดติ-] ก. ชอบ, ถูกต้อง. (ป. ยุตฺติ; ส. ยุกฺติ).

[ยุดติ] ก. ตกลง, จบ, เลิก, เช่น เรื่องนี้ยุติแล้ว ไม่ต้องพิจารณาอีกต่อไป.

ก. ยุติการทะเลาะวิวาทบาดหมางกัน.

ก. พูดให้ยุติเรื่องกัน; แยกคำออก.

(ปาก) น. ปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้.

ก. รวมความว่า, แสดงว่า, เช่น เป็นอันว่ายุติ, เป็นอัน ก็ใช้.

(ปาก) ก. บอกเลิกกัน, ยุติกัน, ไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไป.

(ปาก) ก. เลิก, หยุด, ยุติ, เช่น เรื่องนี้ปิดฉากแล้ว.

(ปาก) ก. ยุติการสอบสวนข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคดี.

(ปาก) ก. หมดเสียง; สิ้นท่า, หมดท่า; ยุติ.

ก. จบ, เลิก, สิ้นสุด, ยุติ, เช่น เรื่องนี้ลงเอยเสียที.

น. ชื่อคณะสงฆ์นิกายหนึ่ง, คู่กับ ธรรมยุติกนิกาย.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ