ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่ลับหายไปหรือทำให้ลับหายไปจนหมดสิ้นอย่างปิดมิด จมมิด บังมิดเป็นต้น, สนิท เช่น ปิดประตูให้มิด; ใช้เป็นกริยาหมายถึง อาการอย่างนั้น เช่น มิดนํ้า มิดหัว.
ว. อาการที่ใช้มีดหรือของมีคมแทงเข้าไปจนจมถึงด้าม, สุดก้น สุดด้าม หรือ สุดลิ่ม ก็ว่า.
ว. อาการที่น้ำท่วมหัวเรือจนมิด เช่น หัวเรือมิดน้ำ.
ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.
[มิด-] น. เพื่อนฝูง.
ว. มิด, ลับลี้, ซ่อน.
[-มิด] ว. เจือนํ้าหวาน. (ส.).
(สำ) ก. ปิดเรื่องที่อื้อฉาวไปทั่วแล้วไม่สำเร็จ.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระมิด เป็น กระมิดกระเมี้ยน.
[มิด-] ว. ท้อแท้, เชื่อมซึม. (ป.).
[สะมิด] ก. ประสม, รวบรวม. (ป.).
[-มิดฉาจาน] น. การประพฤติผิดในประเวณี. (ป.).