ค้นเจอ 451 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พี่ชาย,ลูกพี่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกพี่

(ปาก) น. คำที่ลูกน้องหรือลูกสมุนเรียกเพื่อยกย่องผู้ที่เป็นหัวหน้านักเลงเป็นต้น.

กะกัง

น. พี่ชาย. (ช. kakang).

พี่

น. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดก่อน, ผู้ที่มีศักดิ์เสมอพี่; คำนำหน้าชื่อคนที่มีอายุคราวพี่หรือมีศักดิ์เสมอพี่ เช่น พี่นั่น พี่นี่.

ภาตา,ภาตุ

น. พี่ชายน้องชาย. (ป.; ส. ภฺราตฺฤ).

ภาติกะ

น. พี่ชายน้องชาย. (ป.; ส. ภฺราตฺฤ + ก).

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ภาติยะ

น. ลูกของพี่ชายน้องชาย, หลาน. (ป.; ส. ภาตฺรีย).

ภาดร,ภาดา

น. พี่ชายน้องชาย, (ราชา) พระภาดา. (ส. ภฺราตฺฤ; ป. ภาตา).

ชาย

น. คนที่ไม่มีมดลูก, ผู้ชาย ก็ว่า.

ชาย

น. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง เช่น ชายผ้า ชายจีวร, ส่วนที่สุดเขต, ริม, เช่น ชายป่า ชายแดน ชายทะเล.

ชาย

ก. พัดอ่อน ๆ เช่น ลมชาย; คล้อย, บ่าย, เช่น ตะวันชาย; เดินเลียบเคียงไป เช่น ชายไปดู.

ชาย

ว. เห็นจะ, ค่อนข้าง, เช่น ชายจะเบากว่าพ่อชาลี. (ม. ร่ายยาว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ