ค้นเจอ 76 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พรรณวิภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิภา

น. รัศมี, แสงสว่าง, ความแจ่มแจ้ง, ความสุกใส, ความงดงาม. (ป., ส.).

พรรณ

[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).

วิภาดา

ว. สว่าง. (ป. วิภาตา).

เถาวัลย์

น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

ป่าเบญจพรรณ

น. ป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกัน.

รำไพ

ว. งามผุดผ่อง เช่น รำไพพรรณ.

วิภาส

ก. ส่องสว่าง, มีแสงสว่าง. (ส. วิภาสา ว่า แสง).

เชี่ยม

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).

พืช

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป, พืชพันธุ์ ก็ใช้. (ป. พีช; ส. วีช); พรรณไม้ที่งอกอยู่ตามที่ต่าง ๆ, พืชพรรณ ก็ใช้.

กำกูน

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เช่น คูนกำกูนกำยาน. (ลอ), กำคูน ก็ว่า.

ดอกถวายพระ

น. ดอกไม้ตัวผู้ของพรรณไม้เลื้อย เช่น ฟักทอง บวบ, กระชอมดอก ก็เรียก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ