ผลการค้นหา

ฝนตกหนัก* *ฝนตกหนัก *ฝนตกหนัก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 187 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนตกหนัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ตกหนัก

ตกหนัก

ก. รับทุกข์, รับเคราะห์, รับภาระหรือหน้าที่หนัก.

ฝนสั่งฟ้า

(ปาก) น. ฝนที่ตกหนักตอนปลายฤดูฝน.

คัก,คั่ก,คั่ก ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกหนัก; เสียงหัวเราะ.

ฝน

น. นํ้าที่ตกลงมาจากเมฆเป็นเม็ด ๆ; ลักษณนามใช้นับอายุ หมายความว่า รอบปี, ขวบปี, เช่น ควาย ๓ ฝน คือ ควายที่มีอายุ ๓ ปี เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมา ๑๘ ฝน.

ฝน

ก. ถู เช่น ฝนยา; ลับ เช่น ฝนมีด.

พายุฟ้าคะนอง

น. พายุที่มีทั้งฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ลมกระโชกแรง และมีฝนตกหนัก บางครั้งมีลูกเห็บตกลงมาด้วย.

ฝนหลวง

น. ฝนเทียมที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ทำขึ้นเพื่อบรรเทาความแห้งแล้ง.

อ้าวฝน

ว. ร้อนระงมก่อนฝนตก.

เสียแผน

ก. ผิดไปจากแผนการที่วางไว้ เช่น วางแผนจะไปเที่ยว แต่ฝนตกหนักจนไปไม่ได้ เลยเสียแผนหมด.

พยับฝน

น. ครึ้มฝน.

ฝนตกก็แช่ง ฝนแล้งก็ด่า

(สำ) การทำอะไร ๆ จะให้ถูกใจคนทั้งหมดนั้นเป็นไปไม่ได้. ว. ทำอย่างไร ๆ ก็ไม่ถูกใจสักอย่าง.

วัสสาน,วัสสาน-,วัสสานะ

[วัดสานะ-] น. ฤดูฝน, หน้าฝน. (ป. วสฺสาน ว่า ฤดูฝน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด