ค้นเจอ 196 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักดอง, ผักเค็ม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

กงไฉ่

น. ผักกาดเค็มชนิดหนึ่งของจีน. (จ. ก้งไฉ่ ว่า ผักดองเค็ม).

ผัก

น. พืชที่ใช้เป็นอาหาร; ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อพืชบางจำพวก เช่น ผักกาด ผักกูด ผักปลาบ ผักหนอก.

ผักโขม

ดู ขม ๒ (๑).

ผักแพว

ดู แพว (๑).

ผักโหม

ดู ขม ๒ (๑).

ผักคราด,ผักคราดหัวแหวน

ดู คราด ๒.

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ดอง

ก. แช่หรือหมักผัก ผลไม้ และสิ่งต่าง ๆ ไว้ในนํ้าส้ม นํ้าเกลือ เป็นต้น เพื่อเก็บรักษาไว้ให้อยู่ได้นาน ๆ เช่น ดองผัก ดองผลไม้ หรือเพื่อไม่ให้เปื่อยเน่า เช่น ดองศพ; โดยปริยายหมายความว่า เก็บหมกไว้นานเกินควร เช่น เอาหนังสือไปดองไว้. ว. เรียกสิ่งที่ดองแล้วนั้น เช่น ผักดอง ยาดอง ศพดอง.

ผักรู้นอน

(ราชา) น. ผักกระเฉด.

ตังฉ่าย

น. ผักดองแห้งแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้ปรุงอาหาร. (จ.).

เค็ม

ว. มีรสอย่างรสเกลือ; โดยปริยายหมายความว่า พยายามให้ได้ประโยชน์มากกว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ