ค้นเจอ 136 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักกูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา จังกูด

กูด

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน, ปักษ์ใต้) ว. หงิก เช่น ผักกูด คือ ผักยอดใบหงิก.

กูด

น. ชื่อเฟินหลายชนิดหลายสกุลและหลายวงศ์ ชนิดที่กินได้ เช่น กูดขาว หรือ ผักกูด (Diplazium esculentum Sw.) กูดกิน [Pteridium aquilinum (L.) Kuhn var. yarrabense Domin] กูดแดง (Stenochlaena palustris Bedd.); ทางเหนือและอีสาน เรียกเฟินว่า กูด.

ผัก

น. พืชที่ใช้เป็นอาหาร; ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อพืชบางจำพวก เช่น ผักกาด ผักกูด ผักปลาบ ผักหนอก.

เฟิน

น. ชื่อไม้ใบจำพวกผักกูด (Pteridophytes), ใช้ว่า เฟิร์น ก็มี. (อ. fern).

ผักโขม

ดู ขม ๒ (๑).

ผักแพว

ดู แพว (๑).

ผักโหม

ดู ขม ๒ (๑).

ผักคราด,ผักคราดหัวแหวน

ดู คราด ๒.

กูฏ,กูฏา

[กูด, กูตา] (แบบ) น. ยอด. (ป., ส.).

ผักรู้นอน

(ราชา) น. ผักกระเฉด.

ทั้ง กับ,ทั้ง...กับ,ทั้ง และ,ทั้ง...และ

สัน. รวมทั้ง ๒ อย่าง เช่น ทั้งผักกับผลไม้ล้วนน่ากิน ทั้งผักและผลไม้ล้วนน่ากิน.

กงไฉ่

น. ผักกาดเค็มชนิดหนึ่งของจีน. (จ. ก้งไฉ่ ว่า ผักดองเค็ม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ