ค้นเจอ 52 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผกาพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผกา

น. ดอกไม้. (ข. ผฺกา).

พร

[พอน] น. คำแสดงความปรารถนาให้ประสบสิ่งที่เป็นสิริมงคล เช่น ให้พร ถวายพระพร, สิ่งที่ขอเลือกเอาตามประสงค์ เช่น ขอพร. (ป. วร).

ให้ศีลให้พร

ก. กล่าวแสดงความปรารถนาดีให้เกิดสวัสดิมงคล ความเจริญรุ่งเรืองแก่ผู้รับ เช่น ผู้ใหญ่ให้ศีลให้พรแก่ลูกหลาน.

ทศพร

น. พร ๑๐ ประการ, ชื่อกัณฑ์ที่ ๑ ของมหาชาติ ว่าด้วยพร ๑๐ ประการ.

เพ็จ

ก. เผล็ด, ผลิ, เช่น พิเภทเพ็จผกากาญจน. (ม. คำหลวง จุลพน).

มงคลวาท

[มงคนละวาด] น. คำให้พร, คำแสดงความยินดี.

จริก

[จะหฺริก] (กลอน) น. ต้นจิก เช่น จริกโจรตพยงผกากรรณก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

ไชโย

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความดีใจหรืออำนวยพรเป็นต้น.

อาศิรพจน์

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).

อาศิรพาท

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).

อาศิรวจนะ

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).

อาศิรวาท

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ