ค้นเจอ 121 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญญาภาส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ปัญญาส,ปัญญาส-

ภาส,ภาส-

[พาด, พาดสะ-, พาสะ-] น. แสง, สว่าง, แจ้ง. (ป., ส.).

ปัญญา

น. ความรอบรู้, ความรู้ทั่ว, ความฉลาดเกิดแต่เรียนและคิด, เช่น คนมีปัญญา หมดปัญญา. (ป.).

สุดปัญญา

ว. ใช้ปัญญาเท่าที่มีอยู่ทั้งหมด เช่น เลขข้อนี้คิดจนเกือบสุดปัญญาจึงทำได้ ฉันช่วยเขาจนสุดปัญญาแล้วก็ยังไม่สำเร็จ.

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

ประภาส

[ปฺระพาด] น. แสงสว่าง. (ส. ปฺรภาส; ป. ปภาส).

เบญญา

น. ปัญญา.

สติปัญญา

น. ปัญญารอบคอบ, ปัญญารู้คิด, เช่น เขาเป็นคนมีสติปัญญาดี.

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

ภาษ

[พาด] ก. พูด, กล่าว, บอก. (ส.; ป. ภาส).

สุดคิด

ว. หมดปัญญาที่จะคิดอ่านต่อไป, ใช้ปัญญาจนหมดแล้วก็ยังคิดไม่ออก.

ฉลวยฉลาด

ว. ปัญญาดีงาม.

ตันปัญญา

ก. จนปัญญา, คิดอะไรไม่ออก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ