ค้นเจอ 116 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญญา,เชาวน์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เชาวน์

[เชา] น. ปัญญาหรือความคิดฉับไว, ปฏิภาณไหวพริบ. (แผลงมาจาก ป., ส. ชวน).

ไหวพริบ

น. ปัญญาไวรู้เท่าทัน, เชาวน์ไว.

ปัญญา

น. ความรอบรู้, ความรู้ทั่ว, ความฉลาดเกิดแต่เรียนและคิด, เช่น คนมีปัญญา หมดปัญญา. (ป.).

สุดปัญญา

ว. ใช้ปัญญาเท่าที่มีอยู่ทั้งหมด เช่น เลขข้อนี้คิดจนเกือบสุดปัญญาจึงทำได้ ฉันช่วยเขาจนสุดปัญญาแล้วก็ยังไม่สำเร็จ.

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

เบญญา

น. ปัญญา.

ชวน,ชวน-,ชวน-

[ชะวะนะ-] (แบบ) น. ความเร็ว, ความไว, ความเร็วของปัญญาหรือความคิด, แผลงเป็น เชาวน์ ก็มี. (ป., ส.).

สติปัญญา

น. ปัญญารอบคอบ, ปัญญารู้คิด, เช่น เขาเป็นคนมีสติปัญญาดี.

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

สุดคิด

ว. หมดปัญญาที่จะคิดอ่านต่อไป, ใช้ปัญญาจนหมดแล้วก็ยังคิดไม่ออก.

ฉลวยฉลาด

ว. ปัญญาดีงาม.

ตันปัญญา

ก. จนปัญญา, คิดอะไรไม่ออก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ