ค้นเจอ 15 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปองกานต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปอง

ก. มุ่งปรารถนา.

ปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังของช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง เรียกว่า เสาปอง.

กานต์

(แบบ) ว. เป็นที่รัก, โดยมากใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น จันทรกานต์ เป็นที่รักของพระจันทร์ ได้แก่แก้วผลึกที่ถูกแสงจันทร์แล้วมีเหงื่อ, คู่กับ สูรยกานต์ เป็นที่รักของพระอาทิตย์ ได้แก่แก้วที่รวมแสงอาทิตย์ให้เกิดไฟได้. (ส.).

เสาปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.

มุ่งร้ายหมายขวัญ

ก. คิดปองร้าย.

หวัง

ก. คาดว่าจะได้, ปองไว้, หมายไว้.

หมายใจ

ก. ปองไว้, มุ่งหวังไว้, คาดไว้.

กระต่ายหมายจันทร์

(สำ) น. ผู้ชายหมายปองผู้หญิงที่มีฐานะดีกว่า.

ดอกฟ้า

น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.

ศึกหน้านาง

(สำ) น. การวิวาทหรือต่อสู้กันต่อหน้าหญิงที่ตนหมายปอง.

สอยดอกฟ้า

(สำ) ก. หมายปองที่จะได้หญิงผู้สูงศักดิ์กว่าตนมาเป็นคู่ครอง.

วิเทวษ

[-ทะเวด] น. ความเป็นข้าศึก, ความเกลียด, ความปองร้าย. (ส. วิเทฺวษ; ป. วิทฺเทส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ