ค้นเจอ 26 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประหลาด,พิกล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิกล

ว. ผิดปรกติ, แปลกไป, เช่น รูปร่างพิกล ทำท่าพิกล พูดพิกล. (ป., ส. วิกล ว่า ขาดแคลน, อ่อนแอ).

ประหลาด

ว. แปลกผิดปรกติหรือมิได้คิดคาดหมายว่าจะเป็นไปได้, น่าพิศวง.

มาแขก

ก. แปลก, ประหลาด; จรมา, มาสู่.

หลากใจ

ว. แปลกใจ, ประหลาดใจ.

พิลึกกึกกือ

(ปาก) ว. แปลกมาก, ประหลาดมาก, น่าขัน, ชอบกล.

แม่เจ้าโว้ย

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความประหลาดใจ.

พิการ

ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการ ตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).

เลิกคิ้ว

ก. ยกคิ้วขึ้นแสดงความประหลาดใจเป็นต้น.

อ๊ะ

ว. คำที่เปล่งออกมาแสดงความประหลาดใจเป็นต้น.

ฮ้า

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความตกใจ ประหลาดใจ หรือเพื่อห้าม.

ตระการ

[ตฺระ-] ว. งาม; ประหลาด, แปลก ๆ; หลาก, มีต่าง ๆ.

เอ้อเฮอ

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความพิศวงหรือประหลาดใจเป็นต้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ