ค้นเจอ 92 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญนิตย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุญ,บุญ-

[บุน, บุนยะ-] น. การกระทำดีตามหลักคำสอนในศาสนา; ความดี, คุณงามความดี. ว. ดี เช่น คนใจบุญ, มีคุณงามความดี เช่น คนมีบุญ. (ป. ปุญฺ; ส. ปุณฺย).

ส่วนบุญ

น. ส่วนที่เป็นบุญกุศล เช่น แผ่ส่วนบุญ เปรตขอส่วนบุญ.

นิตย,นิตย-,นิตย์

[นิดตะยะ-, นิด] ว. เสมอไป, สมํ่าเสมอ, มักใช้ว่า เป็นนิตย์. (ส.; ป. นิจฺจ).

บุญมาวาสนาส่ง

(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.

ใบบุญ

น. ร่มบุญ, ส่วนบุญที่ปกป้องคุ้มครองอยู่.

ปัตติ

(แบบ) น. ส่วนบุญ. (ป.).

ปัตติทาน

น. การให้ส่วนบุญ. (ป.).

เนื้อนาบุญ

น. แหล่งที่ควรแก่การทำบุญ เช่น พระสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญ.

บุญทำกรรมแต่ง

(สำ) บุญหรือบาปที่ทำไว้ในชาติก่อนเป็นเหตุทำให้รูปร่างหน้าตาหรือชีวิตของคนเราในชาตินี้สวยงาม ดี ชั่ว เป็นต้น.

ข้าวแดงแกงร้อน

(สำ) น. บุญคุณ.

เจ้าบุญนายคุณ

น. ผู้มีบุญคุณ.

เจ้าพระเดชนายพระคุณ

น. ผู้มีบุญคุณมาก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ