ตัวกรองผลการค้นหา
ตลุก
หมายถึง[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).
"แซ่บ" กับ "แซบ" คำไหนที่ถูกต้อง
คู่มืออักษรย่อหน่วยงานราชการไทยฉบับสมบูรณ์
คู่มือรวมอักษรย่อที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาฉบับสมบูรณ์
เลือดรักทระนง อ่านว่าอย่างไร
ข
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
บ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.
กระออบ
หมายถึงว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
ต
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.
ลำอุด
หมายถึงก. อ่อนน้อม, โน้ม, น้อม. (ข. ลํอุต).
ทุกข,ทุกข-,ทุกข์
หมายถึง[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).
บ,บ,บ่
หมายถึง[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.
ขมีขมัน
หมายถึง[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).
เลอ
หมายถึงบ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).
กำบิด
หมายถึง(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).
อันต,อันต-,อันต-
หมายถึง[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).