ค้นเจอ 39 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "นักเต้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เต้น

ก. กิริยาที่ยืนอยู่แล้วยกเท้าขึ้น ๆ ลง ๆ ถี่ ๆ, เคลื่อนไหวขึ้น ๆ ลง ๆ หรือไป ๆ มา ๆ เช่น เนื้อเต้น อกเต้น, ยกขาขึ้นลงให้เข้าจังหวะกับดนตรี เช่น เต้นระบำ.

สะทึก

ก. ใจเต้นตึก ๆ.

หฤทัยกัปน์,หฤทัยกัมป์

น. อาการเต้นแห่งใจ. (ส.).

ขยุบ,ขยุบขยิบ

[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.

ทะทึก

ว. อาการที่ใจเต้นตึก ๆ.

ระทึก

ก. อาการที่ใจเต้นตึก ๆ.

หรา

[หฺรา] ว. ก๋า, ร่า, เช่น เต้นหรา.

ขมุบ

[ขะหฺมุบ] ก. กระหมุบ, กระดุบกระดิบ, ทำปากหมุบ ๆ; เต้นตุบ ๆ อย่างชีพจรเต้น.

กระหมุบ

ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).

ตุบ ๆ

ว. อาการที่ชีพจรเป็นต้นเต้นเป็นระยะ ๆ.

เต้นเขน

ก. อาการเต้นของพลรบที่เป็นมนุษย์ ยักษ์ และลิง ที่ออกเต้นเป็นจังหวะเข้ากับปี่พาทย์ในการเล่นโขนเมื่อเวลาเริ่มยกทัพ.

ดุบ ๆ

ว. เต้นตุบ ๆ, กระดุบ ๆ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ