ผลการค้นหา

ค้นเจอ 52 รายการ

(แบบ) น. ความทรงไว้, ความมั่นคง, ปัญญา. (ป.).

ว. มียศศักดิ์หรือตระกูลสูง เช่น เจ้านายเป็นบุคคลที่สูงศักดิ์ เขาสืบเชื้อสายมาจากขุนนางผู้สูงศักดิ์.

น. อำนาจ, ความสามารถ, เช่น มีศักดิ์สูง ถือศักดิ์; กำลัง; ฐานะ เช่นมีศักดิ์และสิทธิแห่งปริญญานี้ทุกประการ; หอก, หลาว. (ส. ศกฺติ; ป. สตฺติ).

(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.

น. การทำตามแบบอย่างผู้มียศ, การถือยศ ถือศักดิ์.

น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.

[-ทะนำ] น. ผ้าพันศพผู้มีฐานันดรศักดิ์.

ว. ตามควรแก่เกียรติศักดิ์. น. ศักดิ์ที่พระราชาคณะมีอำนาจตั้งฐานานุกรมได้.

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

ก. ไว้ตัวไม่ยอมลดตัวเพราะหยิ่งในศักดิ์หรือฐานะของตนเป็นต้น.

(โบ) ก. มีศักดิ์โดยถือเอานาเป็นหลักในการกำหนดอำนาจและปรับไหม.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ