ค้นเจอ 5,405 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทิวส,ทิวส-,ทิวสะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทิวส,ทิวส-,ทิวสะ

[ทิวะสะ] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

ทิว,ทิว-,ทิว-,ทิวะ

[ทิวะ-] น. วัน; สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก, เช่น ทิวงคต คือ ไปสู่เทวโลก หมายถึง ตาย. (ป., ส.).

ทิว

น. แถวหรือแนวแห่งสิ่งที่ติดเนื่องกันไปยาวยืด เช่น ทิวเขา ทิวไม้.

ทิว

น. ชื่อธงที่มีรูปลักษณะคล้ายกระบอก, เทียว ก็ว่า.

บรรพตชาล

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + ชาล).

บรรพตมาลา

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + มาลา).

แนวป่า

น. ชายป่าที่เห็นเป็นทิวยาวไป.

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

ธงทิว,ธงเทียว

น. ธงที่มีรูปลักษณะคล้ายกระบอก.

สันเขา

น. ส่วนสูงของภูเขาที่ยาวเป็นทิวพืดไป.

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ